Να θυμάσαι ...

 ... φίλη(ε) μου :

• Ο άνθρωπος που κλαίει εύκολα είναι ο καλόκαρδος αυτός που έχει πονέσει πολύ ...
• Ο άνθρωπος που νευριάζει εύκολα είναι αυτός που παλεύει μόνος του και έχει κουραστεί ...
• Ο άνθρωπος που είναι σκληρός είναι αυτός που πάλεψε, έπεσε και σηκώθηκε μόνος του γιατί όσοι τον αγαπούσαν χάθηκαν όταν τους χρειαζόταν ...

3 Rules ...

 I live by 3 simple rules :

• Love needs ACTION
• Trust needs PROOF
• Sorry needs CHANGE

Μου λείπεις ...

Μου λείπεις αφάνταστα ...

Όσοι τους έχετε να τους τιμάτε να τους αγαπάτε και να τους προσέχετε ...

Pour un soupir, pour un instant

Une parenthèse après la course

Et partir où mon cœur me pousse

Je voudrais retrouver mes traces

Où est ma vie, où est ma place

Et garder l'or de mon passé

Au chaud dans mon jardin secret

Je voudrais passer l'océan

Croiser le vol d'un goéland

Penser à tout ce que j'ai vu

Ou bien aller vers l'inconnu

Je voudrais décrocher la lune

Je voudrais même sauver la terre

Mais avant tout

Je voudrais parler à mon père

Parler à mon père

Σκόρπιες Σκέψεις ... part x

•  Καπου διάβασα κάτι το οποίο με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη : "Θάρρος είναι να είσαι ο εαυτός σου σε μια κοινωνία που μεγάλωσε με το "τι θα πει ο κόσμος""
• Το να κάνεις λάθος είναι ανθρώπινο αλλά το να επιμένεις στο λάθος σου είναι διαβολικό. Και ναι ρε συ υπάρχει και στα λατινικά σα φράση "Errare humanum est, sed in errare perseverare autem diabolicum"
• Θα μοιραστώ μια από τις αγαπημένες μου φράσεις του Ελύτη που τη σκέφτομαι έντονα αυτές τις μέρες "Να γεμίσουμε τη λύπη από εκείνο που μας λείπει".
• Τελικά οι άνθρωποι οι οποίοι μας περιβάλλουν με τους οποίους συχροτιζόμαστε ή καποια στιγμή στη ζωή μας συχροτιστήμακε είναι αυτοί μου κάνουν "ποίοι είμαστε", επομένως πρέπει να διαλέγουμε σοφά!
•  Στη ζωή δεν είναι δύσκολο να αγαπήσεις (φιλικά, ερωτικά κάθε είδους αγάπη) το δύσκολο είναι να αγαπηθείς. 
• Να εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους με την καθαρη ματιά και τα ξεκάθαρα λόγια.
• Έχω αρχίσει το ξεκαθάρισμα ... πολλά με ενοχλούν αλλα για λίγο ακόμα το δουλεύω και σύντομα shft+delete.
• Έχω αρχίσει να αυτολογοκρίνομαι πάλι, αλλά δεν πειράζει για καλό είναι. 
• Η ζωή κύκλους κάνει και κανείς δεν ξέρει που θα κλείσει αλλά κυρίως πως ... you know what i mean?
• Τελευταία πολύ deja vu καταστάσεις λες και μας κάνει πλάκα ο Θεός ...
• Ο δυνατός άνθρωπος δεν φοβαται τη μοναξιά! Την έχει κάνει φίλη του... 
• Απαπαπαπαπαπαπαπα ποιητικός και συναισθηματικός οίστρος από σκόρπιες σκέψεις ... 😉

Σκόρπιες σκέψεις ...

•  Με χαλάει αυτή η περίεργη εναλλαγή του καιρού μια κρύο μια ζέστη, μια ήλιος μια βροχή μεσα στην ίδια μέρα.
• Έχω μάλλον πρόβλημα συγκέντρωσης γιατί πριν ανοίξω να γράψω αυτό το ποστ είχα πολλά στο μυαλό να γράψω και τωρα δεν θυμάμαι τι ήθελα
• Με ενοχλεί που κάποιοι εκμεταλεύτηκαν τον φουλ ενοχικό μου χαρακτήρα για να αισθανθούν δυνατοί.
• Με ενοχλεί που δεν μπορω να καταλάβω αν φταίω ή όχι και σε τι έφταιξα (αν έφταιξα) και δέχτηκα απίστευτη επίθεση
• Με ενοχλεί ενώ έχουμε μιλήσει άπειρες ώρες να μην μπορείς να καταλάβεις τι άνθρωπος είμαι ...
• Με ενοχλεί απίστευτα η αδικία ...
• Έκανα προσπάθεια να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο αλλά ... . Ναι οκ το δοκίμασα και είχε το ίδιο αποτέλεσμα. Το πείραμα απέτυχε so simple ...
• Έχω περίεργη διαθεση γενικά και δυστυχώς μου βγαίνει μια στεναχωρια πάλι ...
• Έχω πει οτι δεν θέλω να μετανιώνω για ότι έχω κάνει ... κοίτα να δεις που αυτές τις μέρες μετάνιωσα απίστευτα για κάποια πράγματα που έκανα ...
• Δεν ξέρω τι θα με ευχαριστούσε αυτλη τη στιγμή ...
• Με ενοχλεί να μου κουνάς το δάχτυλο στο πρόσωπο ...
• Με ενοχλεί που έξω από το χορό όλοι πολλά τραγούδια ξέρουν ... 
• Πολύ παράπονο ρε παιδί μου τελευταία πάρα πολύ ...
• Γκρίνια ... χμμμμ λιγότερη μάλλον μπαααα όχι πολυ και πάλι .... Είπαμε η αδικία με πνίγει ...
• Βαρέθηκα να γράφω και άλλα ... η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι τι άλλα ήθελα να γράψω. Να μην ξεχάσω τι ήθελα να θυμηθώ ένα πράγμα. 
• ... και για να κλείσω με κάτι που αισθάνομαι πολυ έντονα και με εκφράζει ένα προς ένα ..

Ξέρεις κατι ... το λένε "νοιάξιμο"

Καλή χρονιά μπλογκάκι μου!!

Πρώτο ποστ για φέτος με το οποίο θέλω να γράψω για ένα συναίσθημα το οποίο τρυπώνει στην καρδιά και την ψυχή σου χωρίς να ξέρεις πως και γιατί και δεν μπορείς να το κατηγοριοποίησεις, δεν μπορείς να του βάλεις ετικέτα, να του δωσεις ένα συγκεκριμένο "όνομα" ή παρατσούκλι και πες το όπως θες εσύ λοιπόν. Θα το "ονομάσω" και εγώ κάπως αργότερα.

Είναι ένα συναίσθημα που δεν έχει ταίρι δεν μπαίνει σε ζυγαριές και σε συγκρίσεις. 

Είναι ένα συναίσθημα που δεν μπορείς εύκολα να το εκφράσεις να το περιγράψεις και σίγουρα με τίποτα δεν μπορείς όσο και αν προσπαθήσεις να του αποδώσεις τη βαρύτητα που του αξίζει.

Ξερω σίγουρα τι δεν είναι ...

Δεν είναι εγωισμός ...

Δεν είναι χαβαλές ...

Δεν είναι συμφέρον ...

Δεν είναι φιλία ...

Δεν είναι έρωτας ...

Αλλά ξέρω σιγούρα πως είναι ...

... αυθόρμητο ...

...πηγάζει από τα βάθη της ψυχής μας ...

... στα βάθη της καρδιάς μας ...

... αληθινό ...

Ξέρεις κάτι ... το λένε "νοιάξιμο".

Το νοιώθεις για κάποιον που είναι οικογένεια σου, αλλά μπορεί και όχι, για κάποιον που είναι φίλος σου αλλά μπορεί και όχι, για τον ερωτικό σου σύντροφο αλλά μπορεί και όχι, μπορεί όλα αυτα αλλά μπορεί και τίποτα από αυτά.

Για ένα ανεξήγητο λόγο αυτό είναι το "νοιάξιμο" . Είναι αυτό που νιώθω μετά από πολύ καιρό για κάποιον άνθρωπο ... για το "αδέρφι μου" (γι αυτό το αδέρφι που ήρθε στη ζωή μου πριν λίγο καιρό δες λεπτομέρειες στο προηγούμενο ποστ). Crystal clear χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς υποκρισία, με διάρκεια, από τα βάθη της ψυχής και της καρδιάς.

Γουσιτάκι μου είμαι και θα είμαι εδώ για σένα το ξέρω ότι το ξέρεις (αλλα μερικές φορές μας είναι πιο εύκολο να το γράφουμε από το να το λέμε). Θα το ξεπεράσουμε και αυτό. ΟΛΑ θα πάνε καλά, να τ'ακούς το νεαδέρφι σου! 😉 

Ψιτ Γουσίτο ... σε νοιάζομαι ρε μπαγλαμά Σε νοιάζομαι πολύ!! 😉 

2024 is loading ....

 Άλλη μια χρονιά πέρασε και όχι απλά δεν ακούμπησε αλλά άφησε και το στίγμα της ανεξίτηλο στην ζωή και την ψυχή μου. Πολλά οικογενειακά προβλήματα κυρίως υγείας έχουν αφήσει καλό σημάδι. Δεν έχω σκοπό να γρινιάξω και να παραπονεθώ. Δεν έχει και νόημα εξάλλου. Η φράση που λέει να εύχεται ο άνθρωπος να μη του δώσει ο Θεός όσα μπορεί να αντέξει είναι το ρεζουμέ όλης αυτής της χρονιάς. Έχουμε πει εξάλλου life is a game play it or leave it!!! 

Η αλήθεια είναι πως αλλάζω και σκέφτομαι πολύ διαφορετικά μεγαλώνοντας. Η αληθεία είναι πως εδώ και ένα τρίμηνο μπήκε στη ζωή μας ένα άτομο που είναι λες και το ξέρω χρόνια. Βοήθησε πάρα πολύ στα προβληματα που αντιμετωπίζουμε αλλά από την πρώτη μέρα που το συνάντησα αυτό το άτομο φάνηκε πως είχαμε ενα απίστευτο bonding. Είναι το αδέλφι που δεν έχω. Το έχω πει πολλές φορές αλλά θα το γράψω και άλλη μια φορά! Οι φίλοι είναι η οικογένεια που διαλέγουμε ... Είπαμε αλλάζω για την ακρίβεια με αλλάζει προς το καλύτερο, κατάφερε να με ξεκλειδώσει και να μιλήσω, ναι αυτο ειναι πολυ λυτρωτικό, με έκανε να εμπιστευτώ ανθρώπους μετα απο χρόνια. Άνοιξε το δικό μου κουτί της Πανδώρας ...

Η γεύση που αφήνει στο τέλος της αυτή  η χρονιά είναι γλυκόπικρη. Πικρή για όλα όσα περασαμε και περνάμε και γλυκιά για το νέο φιλαράκι μου! 

Να έχετε ΟΛΟΙ μια καλή χρονιά γεμάτη απο υγεία! Να προσέχετε τους εαυτούς σας και αυτούς που αγαπάτε!!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

Overthinking

 Ποτέ μου δεν είχα σκεφτεί ότι κάνω overthinking. Κάποιο άτομο (επίτηδες δεν γράφω τη σχέση μου με το άτομο αυτο)  στην προσπάθεια (θέλω να πιστεύω) να με βοηθήσει μου το τόνισε αυτό. Αισθάνθηκα να με μαλώνει! Για κάποιες μέρες προσπάθησα να το αφήσω να περάσει για να κάτσει "ο κουρνιαχτός" και να το επεξεργαστώ καλύτερα. Η αλήθεια είναι πως μάλλον έχει δίκαιο. Ναι κάνω overthinking λοιπόν. Εγώ το λέω εσωτερικές διεργασίες βραδείας καύσεως. 

Το αποτέλεσμα των διεργασιών αυτών λοιπόν είναι κάποιες παραδοχές οι οποίες ... καίνε, πονάνε σε διαλύουν ρε παιδί μου και φτάνεις στο συμπέρασμα οτι δεν έχεις πολλές επιλογές πλέον. Οτι είναι αυτό που σε κρατάει πίσω σε δένει με τα παλία είναι ξεκάθαρο πως σου λέει πως είναι πλέον αργά για αλήθειες. Καλά τα λέει ο Πασχαλίδης λοιπόν.

Έχει ανοίξει το κουτί της Πανδώρας ... 

Άκου αυτό λέει πολλές αλήθειες ...

Υ.Γ.1 Είναι λυτρωτικό να μιλάς

Υ.Γ.2 Είναι ακόμα πιο λυτρωτικό να μπορείς να παραδεχτείς κάποια πράγματα που έχεις μέσα σου. (Δεν τον εχω καταφέρει - πιστεψέ με είναι πολύ δύσκολο πλέον)

Ενοχές ...

 Το ότι είμαι ενοχική ως ανθρωπος ειναι γεγονός. Το να φτάσω στο σημείο να το παραδεχτω σε ανθρωπους που με γνωριζουν λιγο και τους γνωριζω ακομα λιγοτερο ειναι αρκετα σημαντικο για μενα και την ψυχοσυνθεση μου. Δεν θυμαμαι να ειμαι ετσι παντα για να ειμαι ειλικρινης! Μπορω ομως να το προσδιορίσω αρκετα χρονια πριν και μετα απο μια τραυματικη εμπειρια ή αν θελεις ενα γεγονος που με σοκαρε ως ανθρωπο. Ειναι αληθεια πως δεν θα σου πω ποτε τι εγινε τοτε, ειναι το μοναδικο κεφαλαιο της ζωης μου που μενει κλειδωμενο και το πιθανοτερο να μεινει ετσι για παντα. Σε ενα μονο ατομο το ειχα πει το συζητησαμε με "τραμπουκισε" με το ψυχραιμη και αποστασιοποιημενη γνωμη της (και δεν το λεω με ασχημο τροπο το "τραμπουκισε" προσπαθησε να με συνεφερει με αυτο τον τροπο και οντως για καποια χρονια δουλεψε) δεν το συζητησαμε ποτε ξανα, δεν το εκμεταλευτηκε ποτε και δεν μετανιωσα ποτε γι αυτο που μοιραστηκα μαζι της. 

Που κολλανε θα μου πεις οι ενοχες? Κολλανε στο γεγονος πως μετα απο αυτη την τραυματικη εμπειρια πηρα ολο το φταιξιμο και ολη την ευθυνη. Το αποτελεσμα ηταν να με διαλυσει δεν μπορουσα να αντεξω τοσο βαρος, προφανως. Ζητησα βοηθεια απο ειδικο και δεν ειναι κακο να το κανει κανεις. Παιδια μη φοβαστε να μιλησετε με ψυχολογο δεν ειναι κακο. Σε καποιους δουλευει καλα σε καποιους καλυτερα αλλα υπαρχει και μια κατηγορια - στην οποια ανηκω - η οποια δεν λειτουργησε οπως επρεπε. Ισως και εδω να φταιω εγω (να και παλι οι ενοχες) ισως να μην ημουν ετοιμη να δεχτω βοηθεια (και παλι ενοχες), ισως να μην ηθελα στην ουσια να δεχτω βοηθεια (αυτο ειναι παραδοχη οχι ενοχη). Ετσι το αφησα γρηγορα και προχωρησα (αν μπορει να ειπωθει οτι προχωρησα) στη ζωη μου. Αλλαξα συνηθειες αλλαξα ζωη και αφησα πισω πολλους καλους φιλους. Κλειστηκα στον εαυτο μου και εστησα ενα firewall γυρω μου (για να μην πω πολλαπλα). Για μεγαλο διαστημα πιστευα πως για οτι εγινε εφταιγα εγω. Τελικα η αληθεια ειναι καπου στη μεση??  Δεν ξερω ψεματα θα σου πω. 

Στη ζωη μου γενικα μετα απο αυτο παντα ειχα στο πισω μερος του μυαλου μου αν κατι που πω η κανω πειραξει τον αλλο (χτες εμαθα οτι κανω ovethinking). Δεν ξερω αν κανω overthinking λοιπον απλα ξερω πως η προσπαθεια να μιλησω πιο ανοιχτα δεν πετυχενει και δεν πετυχενει παντα. Τον τελευταιο καιρο ακομα περισσοτερο. Τον τελευταιο καιρο που εχω κληθει να αντιμετωπισω οικογενιακα προβληματα και σε οτι κανω το κουτακι που ηταν κρυμενο στο πισω μερος του μυαλου μου με τις ενοχες ειναι και παλι μπροστα μπροστα και παλι διαπλατα ανοιχτο! 

Η ζωη μου ειναι σε περιεργη φαση για μια ακομα φορα. (Νιωθω και παλι οτι διωχνω απο κοντα μου ανθρωπους που μαλλον θελουν να βοηθησουν) 

Οχι δεν γκρινιαζω!

Οχι δεν παραπονιεμαι!

Απλα πλεον ειμαι σιγουρη οτι μαλλον απο εδω και περα θα ζω ενοχικα! Διαβαζοντας διαφορα βρηκα μια λιστα με τα βασικα χαρακτηριστικα των ενοχικων ανθρωπων (θεωρητικα ειναι απο ψυχολογο). Το σκορ μου ειναι 4/5 not bad not bad at all!

✔ Νιώθει υπερβολικά υπεύθυνος για τα πάντα και συνεχώς προσπαθεί να κάνει το σωστό.

✔ Δουλεύει περισσότερες ώρες από αυτές που αντέχει και αμείβεται.

✔ Είναι υπερβολικά και πάντα διαθέσιμος σε φίλους που έχουν μια ανάγκη ή χρειάζονται βοήθεια. 

✔ Καταλαμβάνεται σε πολλές περιπτώσεις από αίσθημα έντονου φόβου για να εκδηλώσει τα συναισθήματα και τις σκέψεις του.

✘Φοβάται να είναι διαφορετικός, γι’ αυτό σωπαίνει, εμφανίζεται άτολμος και συμφωνεί σχεδόν πάντα με τις προτιμήσεις και τα λεγόμενα των άλλων. 

Αυτα λοιπον με τις ενοχες μου.

That's me baby!

Music heals the soul ...

Μέρες τώρα δεν έχω καλή διάθεση ξέρω και δεν ξέρω γιατί. Ακουσα λοιπόν εντελώς τυχαία ένα τραγουδι το οποίο μου προκαλεί ανάμεικτα συναισθήμτα. Μια χαρμολύπη να πω? Αντε να το πω.

Λένε πως η μουσική γιατρεύει την ψυχή ...

Υ.Γ. Ρε φίλε είναι πολύ βαρύ και άδικο 2 νέοι άνθρωποι να φύγουν έτσι ... 😢

2022 ... εις το πυρ το εξώτερον

Κάτω από άλλες συνθήκες ίσως και να έγραφα μια ανασκόπηση για το 2022.

Όχι όμως τώρα.

Ίσως μια από τις χειρότερες χρονιές σε όλα τα επίπεδα, σε προσωπικό, σε θέματα υγείας, σε απώλειες, σε οικονομικό, σε εργασιακό, σε εθνικό, σε διεθνές, σε παγκόσμιο ... σε όλα τα επίπεδα βρε αδερφέ δεν έφερε κάτι καλό!

Αν το σκεφτώ λιγάκι καλύτερα ... μακράν η χειρότερη χρονιά έβερ.

Γι αυτό λοιπόν να πάει και να μην ξανάρθει τέτοια χρονιά .. εις το πυρ το εξώτερον λοιπόν το 2022 (και ακόμα παραπέρα αν γίνεται δηλαδή).

Μέσα από την ψυχή μου εύχομαι σε όλους η νέα χρονιά να σας χαρίσει πρώτα από όλα ΥΓΕΙΑ και έπειτα ότι άλλο ποθεί η καρδιά σας, να σας φέρει στο πολλαπλάσιο ότι σας στέρησε και να γιατρέψει όλες τις πληγές που άφησε αυτή η σιχαμένη που φεύγει.

Αντίο ...

 Από τότε που έφυγες από την Αθήνα όλο και λιγοτερο μιλάγαμε, όλο και λιγότερο βρισκόμαστε. Όταν ήρθα να σε χαιρετήσω λίγες ώρες πριν επιστρέψεις στο νησί σου φεύγοντας σου είπα "Μάτια που δεν βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται, μην το ξεχάσεις να προσπαθήσουμε να μη βγει αληθινο". Ποτέ δεν φανταζόμουν πόσο γρήγορα θα χανόμασταν ... Ποτέ δεν φανταζόμουν οτι απλά μετά απο μερικούς μήνες θα ήταν τόσο δυσκολο να ανταλλασουμε ακόμα και sms. Χαθήκαμε γρήγορα (τωρα ίσως μπορώ να καταλαβω γιατι, αλλα δεν το δικαιολογω, δεν σε δικαιολογω και δεν με δικαιολογω).

Ποτέ δεν περίμενα να συμβει κάτι τέτοιο.
Ποτέ δεν περίμενα να το μάθω έτσι.

Να σε προσέχεις εκει που εισαι τωρα!
Θα σε σκεφτομαι συχνα!

Μου έλειπες ... και ας μην επικοινωνούσαμε.
Μου λείπεις ... και ας μην μιλησαμε ποτε τα τελευταια χρονια.
Θα μου λείψεις ... έτσι απλά.

Αντίο ...

Έτσι γιατί πρέπει να εξασκώ και τα Ιταλικά μου ....

Ναι λοιπόν πρέπει να αρχίσω να εξασκώ τα Ιταλικά μου. Αααα ναι δίκαιο έχετε δεν σας το είπα. Ξεκίνησα μαθήματα Ιταλικών εδώ και 1,5 χρόνο. Ήθελα να κάνω αλλαγές στη ζωή μου μια από αυτές ήταν η εκμάθηση μιας ακόμα ξένης γλώσσας (για τις αλλες εν καιρώ). Προφανής επιλογή τα Γερμανικά που κατι σκάμπαζα και κάτι είχα κάνει παλιότερα. Προφανής επιλογή ή μη επιλογή των Γερμανικών. Για τους μυημένους η απάντηση στο προηγούμενο ποστ, ναι ρε σεις σε αυτο πριν απο 1,5 σχεδόν χρόνο. Ιταλικά η πρώτη σκέψη ... οπερ και εγενετο. Πάμε λοιπόν με μια από τις αγαπημένες μου φράσεις στα ελληνικά!

Non ci provare con gli idioti, scendi al loro livello e vincono perche hanno esperienza ! ! ! 

Λείπεις ...

Σχεδόν 5 μήνες έχουν περάσει και όμως λείπεις πολύ.

Ξερεις πήγαμε στον αγώνα που πηγαίναμε μαζί κάθε χρόνο με την αδερφή σου και μονο για σένα λεγαμε. 

Πόση δύναμη και ήθος δίδαξες λίγο πριν το τέλος.

Λέγαμε που δεν μπορέσαμε να παμε μαζί στο αγαπημένο σου Παρίσι αλλά ρε ζαβολιάρα μου είχες υποσχεθεί πως θα έρθεις την επομένη που θα έιμαι εκεί λόγω δουλειάς.

 Την έκανες πολύ νωρίς!

Μας την έκανες πολύ νωρίς!

Λείπεις να ξέρεις ...

Μου λείπεις πολύ να ξέρεις ...

Θυμάμαι ...

Κοίτα να δεις τι μου ήρθε Παρασκευή απόγευμα. Πολύ αγαπημένο τραγούδι!

Αντε και καλό ΣΚ να έχουμε.

 

Μη δίνεις σημασία ...

Ερχόμαστε σε αυτό τον κόσμο σαν ένα εντελώς κενό βιβλίο και χωρίς να ξέρουμε τι θα συναντήσουμε εκεί έξω. Ισως και να νομιζουμε πως όλα είναι όμορφα αγγελικά πλασμένα πως αποδίδεται δικαιοσύνη σε ότι κάνουμε και όλοι είναι καλοί και ευγενικοί απέναντι στον συνάνθρωπό τους. Τελικά αυτό που αντιμετωπίζουμε έιναι τελέιως διαφορετικό από που πιστεύαμε ή θα θέλαμε. Έτσι απλά μετά από μία περίοδο με αρκετό δράμα στη ζωή σου βλέπεις πως ανησυχείς για τους πάντες και για τα πάντα και τελικά καταλαβαίνεις πως πρέπει να είσαι και λιγάκι :" Do not give a f*ck about it " που λένε και στο χωριό μου. Σε αυτή λοιπόν την προσπάθεια να κάνεις καλύτερο τον κόσμο να είναι όλοι χαρούμενοι και ευτυχισμένοι το μόνο που καταφέρνεις είναι να κάνεις χειρότερη τη δικιά σου ζωή από ότι είναι. Μην ξεχνάς η ζωή μας είναι αυτό ακριβώς που την κάναμε. Επομένως σαν ώριμος ενήλικας θα πρέπει να μη δίνεις σημασία (αυτό το do not give a f*ck που λέγαμε ) σε κάποια πράγματα.

Μη σε νοιάζει τι λένε οι άλλοι για σένα και ακόμα περισσότερο τι σκεφτονται για σένα.

Με αυτό τον τρόπο ανησυχεις για το τι θα πουν για σενα οι άλλοι και έτσι ουσιαστικά ζεις τη ζωή σου γι αυτους. Σε νοιάζει πολύ το image σου και πως σε κρίνουν. Να θυμάσαι ο κόσμος πάντα θα κρίνει!

Να είσαι σωστός συνέχεια.

Πρέπει να καταλάβεις πως δεν γίνεται να έχεις πάντα και για τα πάντα δίκαιο. Ο καθένας μας έχει τις ιδέες τους και τις αντιλήψεις του. Αυτό που είναι νορμαλ για μένα μπορεί να είναι χάος για σένα.

Να μη δίνεις σημασία για το αν φορας 12ποντα τακούνια ή αθλητικά.

Μη σε νοιαζει ειναι το στύλ σου και έιναι δικό σου όπως και όποιο και να είναι για σένα θα είναι μια έξοδος Παρασκευη βράδυ.

Το παρελθόν.

Το τι έχει γίνει στο παρελθόν εντάξει μπορεί να άργησε να ξεχαστεί, αλλά πάει ΤΕΛΕΙΩΣΕ!! Δεν μπορείς να το αλλαξεις χάνεις άδικα το χρόνο σου. Επικεντρώσου στο παρόν και προσπαθησε να το κάνεις όσο καλύτερο γίνεται!

Μη ασχολεισαι με τα  κουτσομπολιά.

Αγάπα τη ζωή σου και δούλεψε σκληρά γι αυτα που επιθυμείς. Να κουτσομπολεύεις κάποιον είναι παιδιάστικο, μη σπαταλάς τη ζωή σου στο να μισείς κάποιον.

Μην ασχολείσαι με την αποδοχή των άλλων.

Είναι πολυ ωραίο να θέλεις τη συμβουλή κάποιου αλλα ποτέ μην κάνεις το λάθος να ρωτήσεις για την αποδοχή του, είναι σα να επιζητας την απόρριψη. Είναι η ζωή σου και πάρτη στα χέρια σου!

Μη σε νοιάζει η αποτυχία.

Είναι δύσκολες οι αποτυχίες, αλλά πρέπει να μαθαίνεις μέσα από αυτές. Μια αποτυχία είναι απλά κάτι που πρέπει να μάθουμε.

Οι τοξικοί άνθρωποι.

Ότι και να κάνεις φρόντισε να έχεις οχυρώσει καλά τη ζωή σου. Μη δλινεις την παραμικρή σημασία σε αυτα τα "βαμπιρ" που σου ρουφάνε την ένεργεια. Άφησε τους στην μιζέρια τους.

Μη μετανιώνεις για οτι έκανες.

Μάθε να αποδέχεσαι ότι έχεις κάνει. Ήταν απόφασή σου και θα πρέπει να δέιξεις υπευθυνότητα γι αυτην. Μην έχεις ενδιασμούς και μετανιώνεις, το παρελθόν πέρασε και έιναι στα χέρια σου να μάθεις από αυτό και να συνεχίσεις τη ζωή σου.

Time flies ...

Πρώτη φορά που πέρασαν 3 χρονια + για να γράψω κατι. 3 χρόνια με τεράστιες αλλαγές και μια ακόμια πιο τεράστια αναπάντεχη απώλεια. Μια απώλεια η οποία με συγκλόνισε. Άλλαξε πλεόν τη ζωή μου αλλά κυρίως τον τρόπο σκέψης μου. Μια απώλεια η οποία νομίζω πως το σημάδι που άφησε στην καρδιά μου αλλά  και στην ψυχή μου θα μείνει ανεξίτηλο. Πήρα μαθήματα ζωής και πίστης, δύναμης και κουράγιου, αξιοπρέπειας και μάχης. Λείπεις ... μόνο αυτό θα γράψω, τα άλλα τα ήξερες και δεν χρειάζεται να τα γράψω. Με άλλαξες με δυνάμωσες και με έμαθες να χαμογελάω και να γελάω με την καρδιά μου. Να απολαμβάνω κάθε στιγμή στη ζωή και να μη το βάζω κάτω με τίποτα και για τίποτα. Πλέον μπορώ να δίνω αξία στα σημαντικά και μόνο σε αυτά, να μην αναλωνομαι σε ανούσιες σκέψεις και εύκολα να μπορώ να βγάζω από τη ζωή μου οτιδήποτε και οποιονδήποτε με γεμίζει τοξικότητα. Master ζωης αυτά τα 3 χρόνια. 

Να προσέχετε τους εαυτού σας της ζωή και την υγεία σας. Αυτό ειναι το σημαντικότερο!

Σας φιλώ στα μούτρα θα προσπαθήσω να τα λέμε πιο συχνά.

Παει καιρος ...

Σχεδόν ένας χρονος περασε από την τελευταία μου ανάρτηση. Πόσα πολλά πράγματα άλλαξαν. Πόσο άλλαξα εγώ και πόσο άλλαξαν οι γύρω μου. Είναι εντυπωσιακό να παρατηρείς με την ταχύτητα με την οποία εξελίσεται η ζωή μας. Γενικά το 14 δεν μπορείς να πεις πως ηταν από τις καλυτερες χρονιές. Δεν ηταν λόγω απωλειών κυρίως. Δυστυχως μετρησε 3 πολυ σημαντικές απωλειες. Και η μια απο αυτές ήρθε σα λύτρωση ενός μαρτυρίου οι άλλες δύο και ξαφνικές και κυρίως αναπαντεχες ήταν. Υπηρξε και αλλο γεγονος που με ταρακούνησε όσο τίποτε άλλο, αλλα αυτο το κραταω για μενα. Πραγματικά τετοιες καταστάσεις σε κάνουν να εκτιμάς ακόμα περισσότερο αυτά που έχεις και κυρίως να εκτιμάς την καθημερινότητα σου. Γιατι τα θυμήθικα αυτα θα μου πεις. Την Κυριακή αυτη γίνεται χρόνος για τη μια απο τις 3 απωλειες που λέγαμε. Όμως η ζωη φτιάχνει τα καλύτερα σενάρια. Κυριακή πρεπει να ειμαι σε ενα ετησιο μνημόσυνο και Δευτερα να είμαι σε γάμο. Πραγματικα ο κυκλος της ζωής μεσα σε 24 ώρες. Προσπαθώ πολλές φορές να κάτσω να γραψω. Έχω τόσα πολλά να γράψω και να τα βγάλω από μέσα όμως κάτι με κρατάει. Περιέργο πράγμα... Περιεργο για έναν ανθρωπο σαν και μενα που είμαι της λογικής κανένα χαρτί δεν πρεπει και δεν μπορει να μεινει λευκο, κατ' επεκταση και κανενα notepad word e.t.c δεν πρεπει να μενει λευκο. Όμως μερικές φορες η σιωπή ειναι πολύ σημαντικότερη και πιο δυνατη από οποιαδήποτε μορφή έκφρασης, είτε μιλαμε για προσφορικο λόγο είτε για γραπτό λόγο. Η σιωπή και η αποχή αν θες κανουν ακόμα πιο εκκωφαντικό θόρυβο. Δεν σου υπόσχομαι πως θα γραφω συνεχεια. Θα προσπαθήσω να κραταω μια τάξη και ένα ρυθμό. Το σιγουρο ειναι πως δεν σε ξεχνάω. Διαβαζοντας σημερα στο γραφειο άκουσα κατι μου θυμησε τα πηγαινελα μου στο Μοναχο. Ομορφες εποχες .... Ακου το αυτο ειναι 

 

Ειμαι ακομα εδω ...

Ενταξει ειπαμε δεν θελω να γκρινιαζω και προσπαθω να μην γκρινιαζω και πολυ. Αλλα το φετινο δεν εχει τελειωμο. Απο κρυωμα σε κρυωμα και απο φαρμακα σε αλλα φαρμακα! Ημαρτον! Πρεπει να αρχισω βιταμινες δεν παει αλλο. Μετα απο το τελευταιο κρυωμα (δεν ξερω αν υφισταται κρυωμα, ενας συναδελφος στο γραφειο λεει πως δεν υπαρχουν κρυωματα, ολα ιωσεις ειναι κοινως μικρες λοιμωξεις του αναπνευστικου συνηθως) το οποιο κρατησε αρκετα ισως και 10 μερες δεν προλαβα να πω Δοξα τω Θεω και παλι ειμαι στο βοηθα Παναγια Μου. Τρομερη φαγουρα στα ματια, κοκκινα σα τη φωτια και απο το τριψε τριψε και ξηροδερμια. Διαγνωση (οχι δικια μου αλλα του οφθαλμιατρου)... επιπεφυκιτιδα και κολλυριο για μια βδομαδα. Ναι δε με χαλασε το ξερω ...

Δεν εχει μπει καλα το 14 το λεω και θα το λεω. Ας σταματησουν ολα εδω οχι αλλες αρρωστιες ... οχι αλλα ασχημα νεα.

Υ.Γ. Αχ ρε Καλη εκει απο το συνεφακι που κανεις το τσιγαρο σου πες μου ποιος θα μας πηγαινει για μπανιο τωρα???  

Πάνε 3 μηνες ...

Πέρασαν σχεδόν 3 μήνες από την τελευταία μου εμφάνιση ... σε αυτή εδω τη γωνιά. 3 μήνες οι οποίοι μάλλον ήταν δύσκολοι αφού κατάφερα και αρρώστησα 4 φορες. Η τελευταία και πιο βαρβάτη φορά ήταν πριν απο 15 μέρες. Ίσως το χειρότερο κρύωμα που είχα τα τελευταία χρόνια. Επί πέντε μέρες είχα από 39,2 έως 39,6 πυρετό τον οποίο κατάφερνα να κατεβάζω μέχρι το 38 και μετά πάλι προς τη δόξα τραβούσε. Δεν θυμάμαι βασικά να έχω τόοοοσο υψηλό πυρετό συνεχόμενα. Πονούσε όλο το κορμί μου λες και είχα φάει ξύλο από 10 μπράβους, καταρροή αλλά και βήχα. Πήγα στο γιατρό μου έδω φάρμακα αλλά όχι αντιβίωση, με πείραξαν, μου τα έκοψε και μου έδωσε και αντιβίωση (για 4η φορα μεσα σε 3 μήνες, έτσι για να μη χαλάσουμε το σερι ντε). Το αποκορύφωμα ήταν πριν από μία εβδομάδα και μετά από συνεχόμενες κρίσεις βήχα αναγκάστηκα να πάω στο νοσοκομείο (για να τσεκαρω μηπως ηταν και Η1Ν1, ευτυχως οχι) με αποτέλεσμα την κορτιζόνη. Μέχρι και σήμερα που γράφω δεν είμαι τελείως καλά. Εξακολουθώ να βήχω όχι σαν ... γαιδουρι (συγνωμη από τα συμπαθή τετραποδα) και είμαι βραχνιασμένη. Το δούλεμα στο γραφείο πάει σύννεφο ( τι για ραδιοφωνικες εκπομπες μου λενε, τι για ροζ τηλέφωνα και πόσα ακόμα), μέχρι και οι συγγενείς δε με γνωρίζουν στο τηλεφωνο έτσι όπως μιλάω. Κορυφαίο σκηνικό με τον θείο μου ο οποίος μόλις σήκωσα το τηλέφωνο και του μίλησα μου είπε γεμάτος ενοχές "συγνώμη για την ενόχληση, μάλλον έκανα λάθος ..." . Ο γιατρός είπε πως πλεον ειναι καταβεβλημένος ο οργανισμός μου και οτι κυκλοφορεί το αρπάζω εύκολα. Να φυγει λοιπόν ο χειμώνας να συνέλθω λιγακι γιατι δεν πάει άλλο έχω κουραστεί πάρα πολύ. Έχω κουραστει αλλά και έχω κουράσει και τους γύρω μου. 'Εχει πέσει η διάθεση μου και δεν έχω όρεξη για τίποτα. Μόνο να κοιμάμαι θέλω. Αυτα για την ώρα δεν έχω και πολυ όρεξη να γραψω άλλα, κυρίως γιατί και πάλι νιώθω πολύ κουρασμένη. Σε αφήνω για την ώρα μπλογκακι μου να .... ακουσεις και εσύ δύο πολύ αγαπημένα μου τραγούδια!