Ποδηλατο ..... δρομίες

Είπαμε απο το Σεπτέμβρη την έχω καταβρεί με το τένις. Μια χαρά μέχρι εδω, κανονικά προπονήσεις 2 φορές την εβδομάδα και άμα βρω και καλή παρέα άλλη μια φορά ακόμα Σάββατα ή Κυριακές. Το περασμένο ΣΚ λοιπόν λόγω ντέρμπι δεν μπορούσαμε να παίξουμε στο ΟΑΚΑ έτσι αποφάσισα να ξεσκονίσω λιγάκι το ποδηλατάκι μου. Σάββατο πρωί στο ποδηλατάδικο να πάρω ένα παγούρι που πάντα ήθελα :-) , ένα φωτάκι για το βράδυ και ένα τσαντάκι ώστε να μην χάνω ως συνήθως το ταχύμετρο, το φωτάκι και να μπορώ να βάλω και κανένα κλειδάκι για ώρα ανάγκης. Το ξεσκόνισα το γυάλισα του φούσκωσα τα λαστιχάκια του, έβαλα γράσσο στην αλυσίδα του και αντισκουρικό και έτοιμο για βόλτες. Πρώτη βόλτα προς Άγιο Στέφανο από τον παράδρομο της εθνικής (Σάββατο απόγευμα) και το κοντεράκι μου έγραψε περίπου 15 χιλιομετράκια (πήγαινε και έλα και με κανα δύο διαδρομές για τον έλεγχο πριν αποφασίσω να πάω πιο μακρυά). Not bad not bad at all για αρχή (και πάλι). Λέω να το καθιερώσω τουλάχιστον 3 φορές την εβδομάδα. Ο καιρός πλέον έχει ανοίξει η μέρα έχει μεγάλωσει αρκετά (και θα μεγαλώσει περισσότερο από το ερχόμενο ΣΚ) και όλα δείχνουν πως αρχίζουν και πάλι οι ... βόλτες με το ποδηλατάκι μου. Να με φυσάει ο αέρας στο πρόσωπο, να μην σκέφτομαι να ηρεμώ να γυμνάζομαι και πάνω από όλα να ... γουστάρω.

Άσχετα ...

Με την καμία όμως δεν μπορώ να βάλω τη σκέψη μου σε τάξη και να γράψω ένα ολοκληρωμένο ποστάκι! Έτσι λοιπόν αποφάσισα να γράψω ... ότι μου έρχεται στο μυαλό! Για να δούμε τι θα ... δούμε.

• Δεν έχω καταφέρει ακόμα να βρω χρόνο να "φτιάξω" το καινούργιο λαπτοπάκι μου! Έτσι δουλεύω με το λαπτοπάκι της δουλειάς. Από το οποίο ποστάρω αυτή τη στιγμή. Μιλάμε για μέγάλη τεμπελιά. :-(
  
• Από χτες με εχει πίασει μια απίστευτη βαριεστημάρα και πίστευα ότι μου φταίει η "τσαγκαροδευτέρα". Αλλά μπααααααα..... Κάνει πολύ βαριεστημάρα και σήμερα.
• Επιτέλους μάζεψα το γραφείο μου! Επιτέλους η μαμάκα μου είναι χαρούμενη που έχω μαζεμένο γραφείο.Μανούλα δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι θα μείνει έτσι για πολύ καιρό ακόμα. Συγνωωωωωωωωωώμηηηηηηη. :-)
• Εκτός από βαριεστημάρα μάλλον κάνει και νύστα σήμερα.
• Ευτυχώς παίζω τέννις σήμερα να ξεδώσω και να βγάλω πολύ πολύ μα πάρα πολύ ενέργεια. Βέβαια προβλέπω τρελλούς διαλόγους και σήμερα στο μάθημα. Του στυλ: "Κ: Μην κάνεις σλάις Σμαρούλα! Σλάις σου είπα να κάνεις?? --- Σ: Τσούκου. --- Κ: Ε γιατί κάνεις σλάις?? --- Σ: Χμμμμμ εεεεεε ναι χμμμμμμ εεεεεεε. Μήπως να αγοράσω την καινούρια ρακέτα BLX της Wilson ??:-) !" (το πιθανότερο είναι να τον στέλνω αδιάβαστο τον ανθρώπο με τις απαντήσεις μου χιχιχιχιχιχιχι).
  
• Αγόρασα ένα φανταστικό μυλαράκι για το ... γραφείο! Ναι βρε να παίζω σαν παιδάκι και εγώ. Αυτό το λένε παλιμπαιδισμό μάλλον εεε?? Ε και?? Εμενα δεν με πειράζει καθόλου. :-)
• Πρέπει να κανονίσω έξοδο για ποτό! Λέμε τώρα γιατί τον τελευταίο καιρό με ... χαλάει. Και όταν λέω με χαλάει εννοώ ότι την "άκουσα" με δύο μπύρες την Παρασκευή που μας πέρασε. :-) Πως γένεν ατο?? Ε δεν βαριέσαι τι θα κάνω θα πίνω όλο το ... Βόσπορο και την Κασπία?? :-) (Πιστευω θα επανέλθω σύντομα στα παλιά στάνταρτ μου)
• Αυτή τη στιγμή που γράφω παίζω και με μια καραμούζα που έχει ξεμείνει από ένα σουρπραιζ πάρτυ που κάναμε στο γραφείο! Φρρρρρρρρρρρρρρρ λέμε! Φρρρρρρρρρρρρρρρ!! Πέναλτι, πέναλτι ..... ώπα ώπα λάθος πόστ. :-)
• Έχω αρχίσει και βρίσκω το κέφι μου! Μου υποσχέθηκα και έβαλα στοίχημα με μένα και για μένα να μην χαλιέμαι για ΚΑΝΕΝΑΝ και για ΤΙΠΟΤΑ! Στην τελική σε όποιον αρέσουμε για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε!!
• Αυταααααααααααααά βαριέμαι να γράφω άλλα, ίσως το βράδυ πάλι, ίσως άυριο!

Usb memory ... drives

Έχοντας κατά κάποιο τρόπο χαλαρώσει από το "δράμα" της περασμένης εβδομάδας (όχι εντελώς αλλά σίγουρα είμαι καλύτερα από πριν) έψαχνα ως συνήθως χαζομαρούλες στο ίντερνετ! Βάζω λοιπόν στον γούγλη αναζήτηση για τα πιο περίεργα και αστεία usb drives. Τα αποτελέσματα ήταν άλλα εντυπωσιακά και άλλα .... αστα να πάνε!! Δείτε και εσείς με τα μάτια σας μερικά από τα πιο περίεργα....

Σουσογιουεσμπι

Μαρουλογιουσμπι

Δαχτυλογιουεσμπι

Γουρουνογιουεσμπι

USB για το κολλητάρι μου τη Χρύσα!! (μη βαράς μη βαράς πλάκα κάνω :-) )

USB για την Αγγελικούλα μου .....

Ζουζουνογιουεσμπι

..... και βέβαια Σμαρουλογιουεσμι ;-) (και για τα δύο λέω .... )

Μα είναι δυνατόν?? Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τέτοια usb drives και δεν ντρέπονται να τα βγάλουν σε δημόσιο χώρο?? Αν εξαιρέσουμε τα usb που απευθύνονται στη Χρύσα και την Αγγελικούλα όλα τα άλλα είναι ......
Τι να πω, τι να πω άγνωσται αι βουλαί του ... usb drive χρήστη. ;-)

New Laptop

Καιρό τώρα συζήταγα με τον Χάρη και τον Παύλο ότι κάτι δεν πάει καλά με το λαπτοπάκι μου! Ένα Fujitsu-Siemens λαπτοπάκι που έχω εδώ και 7 χρόνια και το οποίο το καημένο ναι μεν είχε φάει τα ψωμιά του από την άλλη δε, δούλευε αξιοπρεπώς! Δεν πέρασαν πολλές μέρες από την κουβέντα που είχαμε με τα παιδιά ώσπου ένα βραδυ εκεί που έγραφα μια εργασία άκουσα ένα ... "μπααααμ". Καλά μην φανταστείτε καμία έκρηξη αλλά ενα δυνατό θόρυβο ο οποίος ομολογώ πως ναι μεν με τρόμαξε στην αρχή αλλά το μυαλό μου γρήγορα απόθησε την ιδέα να προέρχεται από το λαπτοπ αυτός ο θόρυβος. Έσωσα την εργασία μου και συνέχισα να δουλέυω δεν περνάει λοιπόν ούτε μια ώρα και ...... δεύτερο "μπαμ". Δεν μπορώ να σας περιγράψω την λαχτάρα που πήρα όταν πλεον έιχα συνειδητοποιήσει ότι ο θόρυβος ήταν από το λάπτοπ. Ξανασώζω την εργασία μου και βγάζω τη μπαταρία! Μια χαρά τελειωσα με την εργασία μου και έκλεισα το λαπτοπάκι μου. Την άλλη μέρα το συζήτησα με τα παιδία και γελάγαμε λέγοντας ότι τα έπαιξε μάλλον η μπαταρία και ίσως να ... "'εσκασε" κανένα στοιχείο της. Σκέφτηκα δεν βαριέσαι αμα είναι από την μπαταρία θα το παλέψω ακόμα λίγο καιρό! Δεν είχα και πολύ όρεξη για να είμαι ειλικρινής ούτε να ψάξω ούτε να ασχοληθώ και πολύ με αυτό. Ήμουν βυθισμένη στη μιζέρια μου και έτσι το άφησα. Εδώ δεν είχα όρεξη για άλλα και άλλα γι αυτό θα είχα εδώ που τα λέμε! Οι εργασίες όμως δεν έχουν τελειωμό και έτσι αποφάσισα να τον ανοίξω και πάλι! Τις πρώτες ώρες όλα ρολόι! Σκέφτομαι δυνατά "μια χαρά η μπαταρία ήταν τελικά θα μας βγάλει μέχρι το τέλος της χρονιάς". Δεν πρόλαβα η "βρωμόστομη" να ολοκληρώσω την .... φωναχτή σκέψη και ακούω ένα ακόμα μπαμ (ίσως πιο δυνατό από τα άλλα δυο). Ένα θα πω μόνο! Τα είδα όλα από την τρομάρα μου. :-) Τελικά τι είχε γίνει??? Μα είναι απλό βρε κουτά! Είχαν αρχίσει να σκάνε τα ... πυκνωτάκια από το motherboard! Τέλεια εεε??? Πήρα άρον άρον μπακ απ και μη γελάσετε έβαλα να κοπιάρει ότι ήθελα και εγώ πήγα στο διπλανό δωμάτιο όχι και τίποτε άλλο αλλά μη γίνει και καμία στραβή (γειά σου ρε ατρόμητη Σμαρούλα :-) ). Ειλικρινά δεν ξέρω αν έκανε άλλο μπαμ μετά από αυτό, απλά τον έκλεισα τον καημένο .... και έτσι γράφτηκε το τέλος του πρώτου και αγαπημένου μου λάπτοπ. Δευτέρα έκανα μια έρευνα αγοράς (κάτι είχα στο μυαλό μου, τουλάχιστον με το ποσό που θα ήθελα και μπορούσα να ξοδέψω και με τα χαρακτηριστικά που θα ήθελα να έχει) και Δευτέρα απόγευμα προς βραδάκι ανηφόρησα προς ΠΛΑΙΣΙΟ (ναι ναι μέγας χορηγός είμαι το ξέρω :-) ). Την ώρα που έφτασα ήμουν μεταξύ δύο. Ενός SONY Vaio και ενός Toshiba Satellite.

And the winner is ..... Toshiba Satellite L505-141 Plus

Colors ...

Μετά από πολλές μέρες μιζέριας και απίστευτης γκρίνιας, αισθάνομαι ότι ξημέρωσε μια καλύτερη μέρα! Δεν ξέρω αν φταίει η σημερινή ονομαστική γιορτή μου, δεν ξέρω αν .... ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός, δεν ξέρω αν φταίει το καινούργιο λαπτοπάκι μου, αλλά σήμερα βλέπω φως στην άκρη του σκοτεινού μονοπατιού στο οποίο είχα μπει. Μάλλον βρίσκομαι κοντά στην έξοδο από την ... κρίση.
Σίγουρα όμως ξέρω ότι έχω δίπλα μου ανθρώπους οι οποίοι σημαίνουν πολλά πάρα πολλά για μένα! Ανθρώπους που με νοιάζονται και κάνουν τα πάντα για να βρω το χαμόγελό μου και πάλι. Ανθρώπους που θέλουν να με βλέπουν χαρούμενη. Αυτό δεν ξεπληρώνεται με τίποτα! Οτι ζήτησα το έχω και με το παραπάνω τη σημερινή μέρα.

Αυτά για την ώρα δεν γράφω κάτι άλλο για τώρα. Ίσως επανέλθω με post in a post αργότερα.
Σας ευχαριστώ που είστε δίπλα μου, που μου σταθήκατε και μου στέκεστε, μου με ανεχόσαστε και μου με ανέχεστε στα χειρότερα μου, στα πιο μίζερα μου, σας ευχαριστώ που είστε δίπλα μου.

Θα προσπαθήσω να φτιάξω ακόμα περισσότερο τη μέρα μου και τη μέρα σας με ένα πολύ ωραίο κομμάτι.

p.s Θα στο πω άλλη μια φορά, ΕΣΥ και ... ΕΣΥ ήθελα να ήσουν η πρώτη μου ευχή σήμερα. ;-)

Μιζέρια ...

Αφού λοιπόν έχω μιζεριάζει απίστευτα τον τελευταίο καιρό θα προσπαθήσω σήμερα να "ορίσω" την μιζέρια. Θα προσπαθήσω να της δώσω "σαρκα και οστά" και να την χτυπήσω ... στη ρίζα της.

Το σίγουρο είναι ότι κάποια στιγμή η μιζέρια χτυπάει την πόρτα όλων μας. Το θέμα είναι αν τελικά την αφήσουμε να μπει κατά πόσο είμαστε καλοί ... οικοδεσπότες ή είμαστε "αγενείς". Κατά πόσο θα την αφήσουμε να μας επηρεάσει, κατά πόσο θα την αφήσουμε να μας "αλλοιώσει", να επηρεάσει τις "σχέσεις" μας και κατά πόσο είμαστε σε θέση να ανοίξουμε την πόρτα και να την ... πετάξουμε έξω. Η μιζέρια λοιπόν μπορεί να σε οδηγήσει από το χειρότερο άκρο στο ιδανικό. Από την απόλυτη δημιουργηκότητα (σε μένα δεν παίζει αυτό το σενάριο, από την στιγμή που έχω την .... απόλυτη άρνηση για όλα), στην κατάθλιψη (εδώ κάπου είμαστε τι τελευταιες μέρες) μέχρι και το θάνατο (no comment). Εννοείται πως δεν μιλάμε για τη μιζέρια που έχουν κάποιοι μόνο και μόνο για να τυγχάνουν "καλύτερης" αντιμετώπισης από τους γύρω τους. Μιλάμε για την "φυσιολογικη" (αν μπορεί να υπάρξει τέτοιος όρος) μιζέρια που μπορεί να συμβεί στον καθένα μας όταν για παράδειγμα χάσουμε μια καλή ευκαιρία στη δουλειά μας, όταν δεν γράψουμε καλά στις εξετάσεις στο πανεπιστήμιο κ.τ.λ., μιλάμε δηλαδή για "απόλυτα ελεγχόμενο περιβάλλον και συνθήκες". Έτσι λοιπόν ο καθένας μας έχει "δικαίωμα" ελάχιστες φορές στη ζωή του να μιζεριάσει. Να σε πάρει από κάτω, να πιάσεις πάτο, να κάνεις ότι βλακεία σου έρθει στο κεφάλι και να ξαναβγείς στην επιφάνεια. Συνήθως, και μάλλον αυτο ειναι το ιδανικό, κρατάς τη μιζέρια σου για την δικιά σου και μόνο πάρτη, δεν χαλάς τους άλλους ούτε το βροντοφωνάζεις. Υπάρχουν και εξαιρέσεις που ίσως χρειάζεσαι ένα σοκ να σε ταρακουνήσει και γι αυτό το λόγο τη μοιράζεσαι με άλλους. Είναι φορές που προσπαθείς από μόνος/η να βγείς από την άθλια αυτή κατάσταση και δεν μπορείς!!

Στην πραγματικότητα είναι ένα πάρα πολύ άσχημο συναίσθημα, σε κάνει .... Προμηθέα! Σου τρώει τα σωθηκά σου! Σε καταστρέφει. Όσο δεν την αντιμετωπίζεις τόσο αντριώνει τόσο σε κυριεύει τόσο σε καταστρέφει. Το χειρότερο είναι να την συνηθίσεις και να την αποδεχτείς. Να πιστέψεις πως ότι ήταν να παει στραβά πήγε και δεν εχει επιστροφή, όλα γίνονται χειρότερα ώρα με την ώρα μέρα με τη μέρα. Να εφαρμόσεις από μόνος/η σου όλους τους νόμους του Μέρφυ και να περιμένεις τα χειρότερα.

Τι μπορείς άραγε να κάνεις για να ξεφύγεις από αυτή την κατάσταση? Να πιείς όλο το Βόσπορο (δεν βοηθάει και πολύ εε?? , ασε που θα βάλεις και άλλο επιπλέον βάρος), να αρχίσεις το κάπνισμα (και αφού θα έχεις καπνίσει κανα δυο τρία τέσσερα λιβαδια απο Old Holborn να μην μπορείς να πάρεις τα πόδια σου στο τένις), να το ρίξεις στα γλυκά (και πάλι όμως έχεις αποτέλεσμα την αύξηση του σωματικού βάρους το οποίο μπορεί και να έχει τα ακριβώς ανάποδα αποτελέσματα στην καταπολέμιση της μιζέριας), να κλαις να βγάλεις όλη τη στεναχώρια και το "ουφ" που έχεις μέσα σου, να κοιμάσαι όσο περισσότερο μπορείς (αν μπορείς να κοιμάσαι).
Ότι και να κάνεις πάντως κάντο με αξιοπρέπεια, δεν χρειάζεται να ξεφτυλίζεσαι. (Ακούς Σμαρούλα??)

Τελικά πρέπει να ψάξεις βαθύτερα μέσα σου και να δεις ότι πάντα υπάρχει μια σπίθα! Πάντα θα υπάρχει και θα είναι αυτή που θα ανάψει τη φωτιά ... της ζωής σου και πάλι. Θα σηκωθείς ένα ωραίο πρωί και θα δείς τη μέρα με διαφορετικό μάτι. Θα ρουφήξεις και την πιο μικρή σταγόνα χαράς που μπορείς να βρεις σε μια βροχερή μέρα (σαν τη σημερινή).

Cry cry cry ... don't let your hopes die.

Καταπληκτικό τραγούδι ... ;-)

Deep inside, you cry cry cry
Don’t let your hopes,die die die