Αθήνα ...

Είχα πολύ καιρό να κατέβω στο κέντρο και έτσι το περασμένο Σαββατο κατέβηκα. Η Αθήνα μου αρέσει πάρα πολύ. Παλαίοτερα μπορεί να κατέβαινα και 2 φορές το μήνα για να κάνω μια βόλτα στο ιστορικό κεντρο. Τα τελευταία χρόνια με τα γνωστά σε όλους προβλήμα δεν το τολμούσα. Αισθανόμουν ξένη μέσα στην ίδια μου την πόλη. Θα πήγαινα μόνο αν είχα παρέα και κυρίως πρωί. Αυτό λοιπόν το Σαββατο ευκαιρίας δωθήσεις κατέβηκα κέντρο. Τι όμορφα που ηταν αν και 13 Οκτωβρη ήταν σαν καλοκαίρι. Δεν είχε πολύ κόσμο και όσοι ήταν έξω εκείνη την ώρα ήταν Ελληνες ή ... τουρίστες. Περπάτησα στην Αιόλου και την Αγιου Μαρκου ανέβηκα την Ερμού εως το Σύνταγμα και αισθάνθηκα πάλι όπως παλιά. Δεν δίστασα ουτε μια στιγμή να βγάλω τη φωτογραφική μου και να τραβάω ότι μου κινούσε το ενδιαφέρον. Έμεινα πολύ ώρα να χαζεύω απο μακριά την Ακρόπολη και υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως την επόμενη φορά που θα κατέβω κέντρο θα επισκευθώ τον ιερό βράχο της Ακρόπολης. Με μάλωσα που ακόμα δεν έχω πάει στο μουσείο της Ακρόπολης αλλά έδωσα ραντεβού με ... μενα να πάω μέσα στο επόμενο δίμηνο. Η ώρα κόντευε 11:30 έκατσα να πιω και ένα καφέ στην Ευαγγελιστρίας με τα πολλά καφέ και να απολαύσω τις όμορφες στιγμές στο κέντρο. Η ώρα είχε περάσει αρκετά οι δρόμοι γέμισαν κόσμο έιχε έρθει η ώρα να ξεκινήσω το "ταξίδι" της επιστροφής ήθελα να κρατήσω μόνο όσα όμορφα είδα ... 

Για μια ακόμη φορά σκέφτηκα "είναι πολύ όμορφη πόλη η Αθήνα" ...

         

Validation ...

Χτες το βραδυ μου έστειλαν ένα καταπληκτικό βιντεάκι το οποίο τελικά έχει πολύ μεγάλη σχέση με αυτό που έγραψα χτες σε μια από τις σκεψούλες μου "I love people who can make me laugh, when I don't even want to smile." Σύμπτωση?? Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Ποιός ξέρει. Ένα είναι σίγουρο πως αξίζει τον κόπο ...

Περι ανεμων και υδατων ... σκεψούλες

• Αυτή η συννεφιά με χαλάει απίστευτα και ακόμα περισσότερο με χαλάει η βροχή που σιγά σιγά έχει αρχίσει να πέφτει.
• Με έχει πιάσει μια ρετρό διάθεση τις τελευταίες μέρες. Μέχρι και Γούναρη ακούω και ένα "ένα βραδυ που βρέχε..." 
• Περίεργη διάθεση και στο γραφείο με τις ... επερχόμενες αλλαγές. Περισσότερο ανησυχία θα έλεγα.
• Πονάει το χέρι μου ακόμα (καμία βελτίωση) και δυστυχώς με πέιραξαν και τα φάρμακα. Έπιασα σχεδόν όλες τις ανεπιθύμητες παρενέργειες του βολταρεν με πονοκέφαλο, πρήξιμο, πόνο στα νεφρά ακόμα και "κακή διάθεση" (αλλιως το λέει αλλά τέσπα δεν θέλω ουτε καν να τη γράψω αυτή τη λέξη). Ο πόνος όμως εκεί δεν υποχωρεί ...
•  Δεν ξέρω τι θα με ευχαριστούσε αυτή τη στιγμή περισσότερο ...
• Διάβασα κάτι χτες σε μια ιντερνετική μου γύρα που μου άρεσε πολύ : "I love people who can make me laugh, when I don't even want to smile."
• Έχω μάλλον πρόβλημα συγκέντρωσης γιατί έιχα στο μυαλό μου ένα σωρό να γράψω και έχω ξεχάσει τα περισσότερα. 
• Και τι δεν θα έδινα να κερδίζαμε σήμερα τα εισιτήρια ...
• Καλά εδώ που τα λέμε δεν θα γίνει και κάτι αν δεν τα κερδίσουμε ...
• Χαρά χτες τα χανουμάκια που μου έστειλαν και μηνύματα...
• Χαρά και τα βαζελάκια εεεε??
• Ξέρετε εσείς στον επόμενο αγώνα ΟΛΟΙ με την Μονπελιέ. Μαντήλι να κλάψετε δεν έχετε και μιλάτε ...
• Έχω πεί οτι δεν θα βλέπω το ποτήρι μισοάδειο αλλά μισογεμάτο. Ναι οκ το δοκίμασα και είχε το ίδιο αποτέλεσμα.
• Λοιπόν ισορροπία χρειάζεται ούτε αισιοδοξία ούτε απαισιοδοξία μια μέση λύση. 'Αντε μια μέση λύση με τάση προς την αισιοδοξια.
• Πολύ παράπονο ρε παιδί μου τελευταία πάρα πολύ ...
• Γκρίνια ... χμμμμ λιγότερη μάλλον.
• Βαρέθηκα να γράφω και άλλα ... η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι τι άλλα ήθελα να γράψω. Να μην ξεχάσω τι ήθελα να θυμηθώ ένα πράγμα. 

Εσύ δεν ξέρεις.

Επικονδυλίτιδα ...

... και δεν με χάλασε. Αυτό έδειξε η διάγνωση του ορθοπαιδικού που πήγα. Τι είναι λοιπόν η επικονδυλίτιδα ... " Η επικονδυλίτιδα χαρακτηρίζεται από τη φλεγμονή των τενόντων των μυών του αντιβραχίου, που προσφύονται στο ύψος του αγκώνα. Η φλεγμονή μπορεί να πλήξει είτε τους έξω πλάγιους τένοντες (έξω επικονδυλίτιδα, ο γνωστός “Tennis Elbow”), είτε την εσωτερική πλευρά του αγκώνα (έσω επικονδυλίτιδα), και οφείλεται στην υπερβολική χρήση των μυών του βραχίονα. Αυτή η τενοντίτιδα λόγω υπερβολικής καταπόνησης είναι συνήθης σε όσους παίζουν τένις, αλλά μπορεί να προκληθεί και από άλλες δραστηριότητες που απαιτούν έντονη προσπάθεια στο ύψος του αγκώνα. Ο πόνος εντοπίζεται συνήθως στην εξωτερική ή την εσωτερική πλευρά του αγκώνα και μπορεί να ακτινοβολεί προς τα κάτω, κατά μήκος του αντιβραχίου μέχρι τον καρπό."  Εύκολη πολύ εύκολη λοιπόν η διάγνωση της από το γιατρό αφού είχα σχεδόν όλα τα συμπτώματα. Δεν χρειάστηκαν βέβαια και πάνω από δεκα λεπτά για να καταλάβει τι είχα. Έτσι λοιπόν έδωσε οδηγίες προς ναυτιλομένους οι οποίες είναι:

• Για 15 μέρες μεσημέρι και βράδυ βολταρέν χάπι μετά το φαγητό.
• Για 15 μέρες μεσημέρι και βράδυ πριν το φαγητά λοσέκ γιατι είναι δυνατά τα βολταρέν για το στομάχι.
• Για 15 μέρες παγοθεραπεία 4-5 φορές την ημέρα από 20 λεπτά.
• Για 15 μέρες 2-3 φορές την ημέρα επαλείψεις με πενσειντ.
• Για 15 μέρες ταινία επικονδυλίτιδας όλη την ημέρα και μόνο στον ύπνο να τη βγάζω.

Από αυτά είναι δύσκολη η παγοθεραπεία μιας και είμαι πάνω από 8 ώρες στο γραφείο οπότε και περιορίζεται σε 2 φορές άντε στο τσακιρ κέφι 3 φορές τη μέρα. Κανονικά δεν θα έπρεπε καν να γράφω ή να κουραζω το χέρι μου αλλά είναι αδύνατον να μη το χρησιμοποιώ. Μέχρι σήμερα δεν έχω δει και καμία διαφορά εδώ που τα λέμε και δεν είναι καθόλου ενθαρυντικό αυτό. Τελος πάντων θα δείξει σε 10-11 μέρες περίπου ...

 

Βιβλιοδιαδρομές ... update

Πριν καιρό έιχα γράψει για τα βιβλία που διαβάζω και που θέλω να διαβάσω. Έκανα κάποιες μικρές αλλαγές στο πρόγραμμα διαβάσματος. Αιτία της αλλαγής ... ο Τρυποκάρυδος του Τομ Ρομπινς. Ήμουν προετοιμασμένη για τον απλό λόγο οτι είχα ακούσει και τα καλύτερα αλλά και τα χειρότερα. Πω πω πω πω δεν το έχω ξαναπάθει με βιβλίο αυτό που έπαθα με το συγκεκριμενο. Το διάβασα από ψυχαναγκασμό μόνο και μόνο για να μην το αφήσω στη μέση. Δεν ξέρω αν φταίει η μετάφραση στα Ελληνικά και αν είναι καλύτερο στα Αγγλικά, σίγουρα έχει διαφορά το Αμερικάνικο χιούμορ από το Ελληνικό αυτό όμως το βιβλίο με τίποτα δε βγάζει το γέλιο που λέει. Η ιστορία εκτυλίσσεται μέσα σε ένα πακέτο τσιγάρα Κάμελ. Μπερδεύει τη φιλοσοφία, την τέχνη τον μοντερνισμό και τις διάφορες πολιτικές ιδεολογίες με μια ερωτική ιστορία  και τα μυστηρια των πυραμίδων. Υπάρχουν κεφάλαια τα οποία ναι όντως είναι πολύ καλά. Αλλά και κεφάλαια που έλεγα "θέλω να σταματήσω να το διαβάζω".  Δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα. Ίσως γιατί περίμενα κάτι άλλο? Ίσως δεν είμαι καλή αναγνώστης? Ίσως δεν μου αρέσει το αμερικάνικο χιούμορ? Ίσως, ίσως ίσως πολλά ίσως. Ίσως τελικά να φτάιω εγώ γιατί δεν μπορώ να καταλάβω τέτοιου είδους βιβλία. Πραγματικά είναι το μοναδικό βιβλίο που μου πήρε τόσο πολύ για να το διαβάσω. Τολμώ να πω πως με κούρασε κιόλας. Τέλος πάντων στη συνέχεια ήθελα κάτι πάααρα πολύ ανάλαφρο και ανούσιο και κύριως ξεκούραστο. Να μην χρειαστεί να προβήματιστώ και διάβασα το "Το Χαμένο Σύμβολο" του Νταν Μπραουν. Τελικά ο τύπος (ο Νταν Μπραουν) αποδεικνύεται πως είναι μετρ του είδους στις ιστορίες μυστηρίου. Ανάλαφρο με "πρωταγωνιστή" τον γνωστό καθηγητη Λάνγκντον να καλείται να λύσει ένα ακόμα μυστήριο κρυμμένο πίσω από κώδικες και σύμβολα με φόντο την Ουάσιγκντον και κρυφούς θαλάμους και στοές. Εντάξει δεν είναι λογοτεχνεία το ξέρω αλλά χρειαζόμουν αποτοξίνωση από τον Τρυποκάρυδο. Τώρα σκέφτομαι αν θα πρέπει να ξεκινήσω το "Θεώρημα του Παπαγάλου" ή να πάω στην τριλογία του Γιάννη Καψή που έλεγα. Λίγες ώρες σκέψη και το απόγευμα ξεκινάω .... Τα λέμε πάλι με τις εντυπώσεις μου από τις επόμενες βιβλιοδιαδρομές μου.

Κοίτα να δεις που ειναι στραβός ο γιαλός ...

Το τελευταίο διάστημα  με πονάει πάρα πολύ το αριστερό μου χέρι, αλλά δεν πολυδίνω σημασία μιας και δεν θέλω να έχω πολλά πολλά με τους γιατρούς. Σήμερα κανοντας την ίδια κουβέντα στο γραφείο  μιας και κράταγα το πονεμένο μου χερι με παρότρινε συνάδελφος να "εκμεταλλευτώ" το ομαδικό ασφαλιστικό συμβόλαιο που μας εχουν στην εταιρία. Το θέμα βεβαία είναι άσχετο με τον πόνο στο χέρι και το ομαδικό ασφαλιστικό συμβόλαιο, αλλά έχει να κάνει με τη γενικότερη συμπεριφορά ορισμένων ανθρώπων. Ο συνάδελφος που με παρότρινε να πάω στο γιατρό είναι κάποιος τον οποίο και θεωρούσα φίλο μου. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει πρώτα να "κράξεις" κάποιον ώστε να προσπαθεί στην τελική να επανέλθει στα φυσιολογικά επίπεδα επικοινωνίας και στοιχειώδους επαφής με τους άλλους. Είναι πλέον δεδομένο πως οι "κακές" συναναστροφές τον έχουν κάνει άλλο άνθρωπο. Το μονο σίγουρο είναι πως ακόμα δεν έχει καταλάβει πως τη μαλακια πολλοί αγάπησαν αλλά τους μαλάκες ΚΑΝΕΙΣ!! Μέσα στα τόσα που είπα την περασμένη Τετάρτη ήταν το μόνο που δεν είπα και ήθελα πάρα πολύ να το πω, αλλά κρατήθηκα. Πλέον αισθάνομαι πολύ καλύτερα γιατί πολύ απλά είπα αυτα που ήθελα καιρό να πω και ηρέμησα. Δεν ξέρω κατά πόσο έπιασαν τα λόγια μου  τόπο (μάλλον φαίνεται να ταρακούνησα τα λιμνάζοντα νερά) αλλά και δεν με νοιάζει στην τελική αφού εγώ με αυτά που είπα ουσιαστικά ξεκαθαρισα και τη θέση μου αλλά και την από εδώ και πέρα στάση μου και συμπεριφορά μου.

Το σπουδαιότερο όμως είναι πως σε αυτή την περίπτωση ήταν στραβός ο γιαλός ... γιατί εγώ μια χαρά "αρμενιζα" και φάνηκε από την επόμενη της Τετάρτης.

Υ.Γ.1 Πόσο ηλίθιος μπορεί να είσαι όταν σου λέει κάποιος πως το ξέρει αυτό το πρόβλημα που δήθεν βρήκες και τον ρωτάς και πάλι "να σου πω το προβλημα που βρήκα για καινούργιο" ?? Είπαμε τη μαλακία πολλοί αγάπησαν τους μαλάκες όμως ΚΑΝΕΙΣ!!! Το αναφέρω απλά για να πάρετε μια γεύση από τις "κακιές παρέες" που ανέφερα παραπάνω.

Υ.Γ.2 Προσπαθώ, προσπαθώ πολύ αλλά δε με βοηθάς ...

Y.Γ.3 Πρώτη φορά υστερόγραφο με ... τραγούδι