Χρονοντούλαπο αναμνήσεων ...

Κατά καιρούς μου αρέσει να ανοίγω το χρονοντούλαπο των αναμνήσεων μου. Αυτο το flashbacking μου αρέσει πολύ όπως εχουμε πει και παλιότερα σε άλλο ποστ. Ο λόγος που το κάνω πολλές φορές είναι για να δοκιμάσω τα όρια μου και να τσεκάρω κατά πόσο έχω κλείσει τους ανοιχτούς λογαριασμούς μου με το παρελθόν μου. Κατα πόσο τα έχω βρει σε όλα με το παρελθόν μου. Οφείλω να παραδεχτώ ότι κάποιες φορες δεν ειναι επιτυχημενη η προσπάθεια αλλά παντα αξίζει τον κόπο. Στο flashbacking των τελευταίων ημερών έτυχε να βρω μπροστά μου ένα τραγούδι το οποίο μου άρεσε και μου αρέσει πάρα πολύ. Έτσι είπα να το μοιραστώ μαζί σας.

Roxette και Spending My Time για σήμερα.

The Thorn Birds ......

Ο μύθος λέει για κάποιο πουλί που κελαηδάει μια μονάχα φορά στη ζωή του, πιο γλυκά από κάθε αλλο πλάσμα πάνω στη Γη. Από τη στιγμή που αφήνει τη φωλιά του, ψάχνει για ένα δέντρο αγκαθωτό και δεν ησυχάζει αν δεν το βρεί. Και τότε, εκέι που κελαηδάει ανάμεσα στα άγρια κλαριά, πάει και καρφώνεται στο πιο σουβλερό στο πιο μεγάλο αγκάθι. Και πεθαίνοντας, υψώνεται πάνω από την ίδια του την αγωνία, για να ξεπεράσει με το κελάηδημά του τον κορυδαλλό και το αηδόνι. Ένας ύμνος θεσπέσιος, με τίμημα την ίδια του την ύπαρξη. Μα ο κόσμος όλος ησυχάζει ν' ακούσει κι ο Θεός χαμογελάει στους ουρανούς Του. Γιατί το άριστο αποχτιέται μόνο με μεγάλο πόνο...... Ή τουλάχιστον, έτσι λεεί ο μύθος.

(The Thorn Birds - Collen McCullough)

Θα με ρωτήσετε γιατί το έγραψα τώρα.
Πάντα υπάρχει λόγος για να γράψουμε κάτι αυτό είναι σίγουρο.
Απλά ας δεχτούμε ολοι μαζί οτι το έγραψα .... επειδή μου αρέσει πάρα πολύ .....

Ν όπως λέμε νέος οδηγός, Μ όπως λέμε ....

Η ώρα κόντευε 17:30 και ήταν η ώρα που γύρναγα από το γραφείο. Απίστευτη κίνηση στην Εθνική Οδό στο ύψος της Κηφισιάς. Ένα απίστευτο μποτιλιάρισμα που σπάνια συναντάω σε αυτό το σημείο.Κάνω υπομονή για να κάνω 100 μέτρα μέχρι να βγώ στην έξοδο του "Λαινόπουλου" για Κηφισιά. Αριστερά μου μια κοπελίτσα που ευγενικά μου ζητάει να την αφησω να μπει στη δεξιά λωρίδα που οδηγεί στην έξοδο. Δεν ειχα κανενα λόγο να μην το κάνω όπως και έγινε. Μέχρι η κοπέλα να κανει δεξιά παρατηρώ ένα Ν στο πίσω τζάμι της (και σκεφτομαι μεγαλόφωνα μάλλον γι αυτό είναι ακόμα ευγενική). Μέχρι να ολοκληρώσω τη σκέψη μου ένα τύπος με σπορ αυτοκίνητο κάνει κάτι σα μανούβρα για να της χωθεί! Αυτό που έκανε ο "εξυπνάκιας" ήταν απλά ηλίθιο. Είμαι σίγουρη ότι είχε δει το Ν και πήγε να το παίξει κάπως στην κοπέλα (γνωστό κλασσικό και ελληνικο το όλο σκηνικό). Τα δύο αυτοκίνητα βρίσκονται σχεδόν φτερο με φτερό. Η κοπέλα ήρεμη ανοίγει το παραθυρό της τον κοιταέι και του λέει το θεεικό : "Καλά εγώ είμαι νέα οδηγός και έχω βάλει το Ν εσύ που είσαι μαλάκας γιατι δεν βάζεις το Μ". Κοπέλα μου όπου και να είσαι τώρα να είσαι καλά. Μου έφτιαξες την εβδομάδα μου.

I am back....

Αγαπημένο μου blogaki αγαπημένοι μου αναγνώστες (όσοι πλέον μείνατε....). Μετά από σχεδόν 7 ολόκληρους μηνες πήρα την απόφαση να ξαναγράψω. Πέρασα πολλά και έγιναν διάφορα. Είχα αποφασίσει να μην το συνεχίσω. Αλλά μετα από πολλές και βασανιστικές σκέψεις εν μέσω δουλειάς, εξεταστικής και εσωστρέφειας πήρα τη μεγάλη απόφαση. "Θα συνεχίσω να γράφω με ρυθμούς θέλω να πιστεύω καλύτερους από ότι πριν". Σε αυτή μου την απόφαση έπαιξε ρόλο και ένας ...... καινούργιος φίλος που μπήκε στη e-ζωή μου ο "~~~~~~~" ναι δεν πιστεύω ότι περιμένατε να σας πω το όνομα του, μου αρκεί που ξέρει εκείνος ποιός είναι. Είχαμε σήμερα μια πολύ ωραία κουβεντούλα κάπως φιλοσοφική θα τη χαρακτήριζα και αυτή μέσω msn είπαμε κάποια πραγματάκια τα οποία με έκαναν να δω κάποιες αλήθειες με άλλο μάτι. Τέλος πάντων το αποτέλεσμα είναι ότι θα εξακολουθήσουμε να είμαστε μαζί και έχω πολλά χρωστούμενα posts.
Ε-φιλε μου σε ευχαριστω πολύ τα λόγια σου άλλαξαν πολλά από σήμερα .......

Εις το επανιδειν λοιπόν ....

Santa Claus is coming to town ...

Τα τελευταία πέντε χρόνια παραμονές Χριστουγεννων βρισκόμουν στο εξωτερικό, Μόναχο, Βιέννη, Ελσίνκι .... Φέτος παραμονές Χριστουγέννων ήμουν Αθήνα. Είχα συνηθίσει από τα προηγούμενα χρόνια την εβδομάδα μεταξύ Χριστουγέννων και πρωτοχρονιάς να πηγαίνω στην Αθήνα να χαζεύω τα μαγαζάκια και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στην πλατεία Κοντζιά και στο Σύνταγμα. Έτσι και φέτος κρατώντας την παράδοση που είχα από μόνη μου δημιουργήσει κατέβηκα στο κέντρο. Δεν περίμενα αν θέλετε την ατμόσφαιρα των προηγουμενων ετών λόγω των γνωστών σε όλους γεγονότων, όμως δεν περίμενα και αυτό που είδα. Μια πόλη ελάχιστα στολισμένη, όχι πολύ κόσμο στους δρόμους και μια πόλη που το μόνο που έβγαζε ήταν μιζέρια. Δεν είναι αυτή η πόλη μας, σκέφτηκα. Έκανα μια γρήγορη βόλτα από την Ομόνοια στην πλατεία Κοντζιά και προς τα κάτω στο Μοναστηράκι και στη συνέχεια Ερμού με προορισμό της πλατεία Συντάγματος. Τίποτα από όλα αυτά δεν θύμιζε την παλιά Αθήνα τη στολισμένη την γεμάτη από ζωή και κόσμο. Θύμιζε καταστάσεις Μονάχου, Ζυρίχης, Βιέννης που μετά απο τα Χριστούγεννα μαζεύουν τα παντα ξεστολίζουν και αυτό ήταν όλο. Η απογοήτευση μεγάλη. Προσπαθούσα να βρω μια δικαιολογία για την κατάντια την φετινή (γιατί περι κατάντιας πρόκειται), έστω μια, μάταια όμως. Πήρα το τρένο γρήγορα, με μια στεναχώρια αφάνταστη, και γυρισα προς Κηφισιά. Είπα να κατέβω Νερατζιώτισσα και να πάω στο Mall. Η αντίθεση η ίδια εκεί. Κόσμος να "ζμπρώχνεται" και να συνοστίζεται στη σκάλα στο τρένο για να εξασφαλίσει ένα βήμα περισσότερο από τον διπλανό του προς την είσοδο του Mall. Η κατάσταση μέσα εκεί τα ίδια και χειρότερα. Παρόλα αυτά εμένα αυτή η βαβούρα μου άρεσε, αυτός ο συνοστισμός ο χαμός η φασαρία να μην μπορείς να μιλήσεις με το διπλανό σου, και γενικά όλο αυτό το τζέρτζελο εμένα μου άρεσε μου θύμιζε πως ήταν πέρισυ ας πούμε η Αθήνα. Δεν ήθελα με τίποτα να κλείσω τη φετινή χρονιά με ένα ποστ μίζερο όπως ξεκίνησε αυτό εδώ, όμως έπρεπε να το μοιραστώ μαζί σας αυτό που έζησα και είμαι σίγουρη και ότι κάποιοι από εσάς τό ίδιο πάθατε αν κατεβήκατε στο κέντρο. Λοιπόν επείδη έτσι όπως τα κατάφερα αυτό είναι το τελευταίο ποστάκι τουι 2008 .... και πρέπει να κλείσω και γρήγορα γιατί περιμένω τον Αι-Βασίλη που ήμουν καλό παιδάκι (εξ ου και το Santa Claus is coming to town) ...
Εύχομαι σε όλους σας και όλους μας

"Καλή Χρονιά γεμάτη από χαρά, αγάπη, επιτυχίες μα πάνω από όλα υγεία σε ολους."

The black knight ........ is back

Το αρχικό σχέδιο μου ήταν να περιμένω να με ειδοποιήσει η vodafone (με sms) να παραλάβω το νέο μου iphone ή στην χειρότερη να το παραγγείλω από Αμερική (για το δεύτερο σκεφτόμουν ότι η συσκευή είναι κλειδωμένη, και να πάιζω με κλειδωμένο iphone ?). Περίμενα λοιπόν δύο ολόκληρους μήνες, αλλά δεν έβλεπα φως στο τούνελ και έτσι έστειλα ενα mail διαμαρτυρίας στη vodafone (αναφέροντας τα γεγονότα). Για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα ότι θα γινόταν και κάτι, έλα όμως που έπεσα έξω!! Δύο μέρες μετά χτυπάει το κινητό μου και από την άλλη άκρη της γραμμής ακούω :
-- Καλημέρα σας η Σμαρούλα?
-- Μάλιστα η ίδια.
-- Σας τηλεφωνώ από την vodafone, ονομάζομαι Α. Κ. και σας ενημερώνω ότι λάβαμε το e-mail σας.
-- Μάλιστα.
-- Θα ήθελα να σας ζητήσω προσωπικά συγνώμη για την ταλαιπωρία και να σας ενημερώσω ότι από σήμερα το πρωί το iphone σας υπάρχει στο κατάστημα της **** και μπορείτε αν θέλετε να πάτε και να το παραλάβετε. Σε περίπτωση που υπάρξει κάποιο πρόβλημα σας παρακαλώ να με ενημερώσετε αμέσως.
Σε γενικές γραμμές η γυναίκα αυτή μου μίλησε και εξήγησε τι ισχύει και ότι θεωρούσε απαράδεκτο αυτά που μου έλεγαν απο το κατάστημα. Για να μην τα πολυλογώ μετά από κανα δυό μέρες πήγα και παρέλαβα το κινητάκι μου. Σε αυτό το σημείο να σας πω ότι κανονικά θα έπρεπε να δώσω "στεγνά" σε πιo κατάστημα αναφέρομαι αλλά τέλος παντων. Σε κάποιο άλλο postακι θα σας πω τι ακριβώς έχει γίνει με τους υπαλλήλους του συγκεκριμένου καταστήματος. Πάμε λοιπόν στα σημαντικά!! Καρτούλα cosmote (είναι ξεκλείδωτο λέμε) το φορτίζω και ....
Το πρώτο sync έγινε άψογα με τη βοήθεια και των Λ και Α απο το γραφείο. Thanks παιδιά. Τα πρώτα free applications από το applestore εγκαταστάθηκαν άψογα. So far me likes. Ο safari browser λέει πολλά, μα πάρα πολλά. Η οθόνη επίσης λέει περισσότερα, για μένα δε που ποτέ στη ζωή μου δεν είχα μέχρι τώρα ούτε 3G ούτε WiFi-enabled κινητό οι ταχύτητες μου φαίνονται διαστημικές αλλά που θα πάει όμως θα το συνηθίσω ;-). Πολύ εύκολο sync μουσικής και κάμερα η οποία μπορεί να είναι χαμηλών specs όπως λένε οι γνωρίζοντες, όμως ότι κάνει το κάνει αξιοπρεπώς!! So far me likes!!!!!!!!! Δοκίμασα και καρτούλα prepaid vodafone και cosmote και φινλανδική elisa όλα τέλεια (πιο ξεκλείδωτο δεν γίνεται). Δεν χρειάζεται δε να αναφέρω για το σοκ της χρίσης. Όλη την εβδομάδα ασχολούμαι με καινούργιες εφαρμογές που μπορώ να εγκαταστήσω στο iphone και αυτή μου έχει κάνει μεγαλύτερη εντύπωση ειναι το SSH. Είναι απίστευτες οι δυνατότητες αυτής της συσκευής!!! By the way να σας θυμήσω ότι είμαι πρώην Nokia fungirl και δεν γυρνάω με τίποτα! Αυτα τα ολίγα για το iphonακι μου έρχεται και συνέχεια .... Ααααα και μην ξεχάσω να σας πω και πάλι ...... SO FAR ME LIKES !!!!!!!! :-)

The black knight ........

Μετά από αναμονή 2 και πλέον μηνών o μαύρος ιππότης είναι πλέον δικός μου!!! Επειδή δεν προλαβαίνω να γράψω πολλά, αφού παίζω με το νέο μου παιχνιδάκι για αρχή μια εικόνα ..... χίλιες λέξεις και τις επόμενες ώρες ή μέρες περισσότερες λεπτομέρειες.