31 December 2022

2022 ... εις το πυρ το εξώτερον

Κάτω από άλλες συνθήκες ίσως και να έγραφα μια ανασκόπηση για το 2022.
Όχι όμως τώρα.
Ίσως μια από τις χειρότερες χρονιές σε όλα τα επίπεδα, σε προσωπικό, σε θέματα υγείας, σε απώλειες, σε οικονομικό, σε εργασιακό, σε εθνικό, σε διεθνές, σε παγκόσμιο ... σε όλα τα επίπεδα βρε αδερφέ δεν έφερε κάτι καλό!

Αν το σκεφτώ λιγάκι καλύτερα ... μακράν η χειρότερη χρονιά έβερ.

Γι αυτό λοιπόν να πάει και να μην ξανάρθει τέτοια χρονιά .. εις το πυρ το εξώτερον λοιπόν το 2022 (και ακόμα παραπέρα αν γίνεται δηλαδή).

Μέσα από την ψυχή μου εύχομαι σε όλους η νέα χρονιά να σας χαρίσει πρώτα από όλα ΥΓΕΙΑ και έπειτα ότι άλλο ποθεί η καρδιά σας, να σας φέρει στο πολλαπλάσιο ότι σας στέρησε και να γιατρέψει όλες τις πληγές που άφησε αυτή η σιχαμένη που φεύγει.





26 December 2022

Αντίο ...

 Από τότε που έφυγες από την Αθήνα όλο και λιγοτερο μιλάγαμε, όλο και λιγότερο βρισκόμαστε. Όταν ήρθα να σε χαιρετήσω λίγες ώρες πριν επιστρέψεις στο νησί σου φεύγοντας σου είπα "Μάτια που δεν βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται, μην το ξεχάσεις να προσπαθήσουμε να μη βγει αληθινο". Ποτέ δεν φανταζόμουν πόσο γρήγορα θα χανόμασταν ... Ποτέ δεν φανταζόμουν οτι απλά μετά απο μερικούς μήνες θα ήταν τόσο δυσκολο να ανταλλασουμε ακόμα και sms. Χαθήκαμε γρήγορα (τωρα ίσως μπορώ να καταλαβω γιατι, αλλα δεν το δικαιολογω, δεν σε δικαιολογω και δεν με δικαιολογω).

Ποτέ δεν περίμενα να συμβει κάτι τέτοιο.
Ποτέ δεν περίμενα να το μάθω έτσι.

Να σε προσέχεις εκει που εισαι τωρα!
Θα σε σκεφτομαι συχνα!

Μου έλειπες ... και ας μην επικοινωνούσαμε.
Μου λείπεις ... και ας μην μιλησαμε ποτε τα τελευταια χρονια.
Θα μου λείψεις ... έτσι απλά.

Αντίο ...

Μου λείπεις ...

Μου λείπεις αφάνταστα ... Όσοι τους έχετε να τους τιμάτε να τους αγαπάτε και να τους προσέχετε ... Pour un soupir, pour un instant Une paren...