23 September 2011

Κατι δεν παει καλα ...

Ο Σεπτεμβρης δεν θα έλεγα πως μου πάει και πολύ καλά. Ταχυπαλμίες, κούραση και πάει λέγοντας. Αν σκεφτείς και οτι τέννις δεν θα μπορώ να παίξω πριν από το Νοέμβριο ε τότε δεν πάνε καλά τα πράγματα. Άσε που βαριέμαι και απίστευτα. Ευτυχώς κοντεύει και ΣΚ μπας και ισιώσουμε. Βέβαια από όσο μου είπαν δεν θα ισιώσω πριν από κανα μήνα. Γι αυτό σου λέω κάτι δεν πάει ....

15 September 2011

Παλμοί ...


Εδώ και μια εβδομάδα περίπου ανεβάζω παλμούς με αποτέλεμσα να με πιανει το κεφάλι μου. Το περασμέο ΣΚ δε, ήμουν τάβλα από τον πονοκέφαλο. Από βδομάδα θα αρχίσω να το ψάχνω περισσότερο γιατί είναι πολυ κουραστικό αυτό το αίσθημα του είμαι και δεν είμαι καλά. Ασε που είναι το χειρότερό μου οι γιατροί! Αλλά όπως και να έχει θα πάω να κάνω ένα τσεκ απ εξάλλου καιρός του είναι.
Άντε και να δούμε τι θα μας βγάλουν ....

06 September 2011

Γενέθλια :-)

Ήθελα να το ποστάρω απο χτες αλλά για ειδικούς λόγους δεν το έκανα!
Δεν το έκανα κυρίως για ήθελα να αποφύγω παρεξηγήσεις.
Απίστευτο κομμάτι και τρομερή ερμηνεία από το Στελιο Μπικάκη.


Υ.Γ.1: Με μια μερα καθυστερηση. Να με "χαιρεστε", να με "προσεχετε" και να με "αγαπατε"!

Υ.Γ.2: Εντυπωσιαστηκα από τις ευχές που πήρα από ανθρώπους που με θυμήθηκαν και δεν το περίμενα με τίποτα. Σας ευχαριστω και από εδω να είστε καλά όλοι.

Υ.Γ.3: Την καλύτερη όμως ευχή την πήρα από το κολλητάρι μου. "Να εισαι γερη και δυνατη και ευχομαι να μην κανεις αλλη φορα γενεθλια στεναχωρημενα οπως περυσι!"

04 September 2011

Jar of Hearts

Φανταστικό κομμάτι!!
Στο τέρμα ο ήχος και full screen!!


01 September 2011

Μην ξεχνάς ...

Πάντα πίστευα πως σε ότι κάνουμε στη ζωή μας, σε όποιες επιτυχίες και αν έχουμε θα πρέπει να μας διακρίνει μια ταπεινοφροσύνη. Από τα βασικά μου πιστεύω είναι "ποτέ να μην περιφρονείς αυτούς που συναντάς ανεβαίνοντας γιατί θα είναι οι ίδιοι που θα συναντήσεις πέφτοντας". Γιατί τα γράφω αυτά θα μου πεις. Υπήρξαν κάποια γεγονότα αυτή την εβδομάδα τα οποία με στεναχώρησαν ιδιαίτερα. Γεγονότα τα οποία βασίζονται πάρα πολύ σε αυτό που γράφω. Για ειδικούς λόγους δεν θα επεκταθώ πολύ. Το μόνο που θα πω είναι η απαραδεκτη συμπεριφορά κάποιων προς συναδέλφους. Καλό λοιπόν θα ήταν μερικοί να προσέχουμε τις "κρίσεις" μας και τις πράξεις μας γιατί καλώς ή κακώς μας ακολουθούν! Να μην ξεχνάμε ποτέ από που ξεκινήσαμε γιατί ποτέ δεν ξέρουμε που μπορεί να βρεθούμε. Συζήταγα χτες το γεγονός αυτό με το κολλητάρι γιατι με στεναχώρησε ιδιαίτερα και μου είπε μια μαντινάδα που λένε για αυτές τις περιπτώσεις στην Κρήτη (σοφά λόγια, αλλά δεν είμαι σίγουρη πόσοι μπορούν να τα καταλάβουν. ) :

"Καλοχαιρέτα τους πεζούς όταν καβαλικεύεις,
για να σε χαιρετούν κι αυτοί όταν θα ξεπεζέψεις."