28 January 2015

Παει καιρος ...

Σχεδόν ένας χρονος περασε από την τελευταία μου ανάρτηση. Πόσα πολλά πράγματα άλλαξαν. Πόσο άλλαξα εγώ και πόσο άλλαξαν οι γύρω μου. Είναι εντυπωσιακό να παρατηρείς με την ταχύτητα με την οποία εξελίσεται η ζωή μας. Γενικά το 14 δεν μπορείς να πεις πως ηταν από τις καλυτερες χρονιές. Δεν ηταν λόγω απωλειών κυρίως. Δυστυχως μετρησε 3 πολυ σημαντικές απωλειες. Και η μια απο αυτές ήρθε σα λύτρωση ενός μαρτυρίου οι άλλες δύο και ξαφνικές και κυρίως αναπαντεχες ήταν. Υπηρξε και αλλο γεγονος που με ταρακούνησε όσο τίποτε άλλο, αλλα αυτο το κραταω για μενα. Πραγματικά τετοιες καταστάσεις σε κάνουν να εκτιμάς ακόμα περισσότερο αυτά που έχεις και κυρίως να εκτιμάς την καθημερινότητα σου. Γιατι τα θυμήθικα αυτα θα μου πεις. Την Κυριακή αυτη γίνεται χρόνος για τη μια απο τις 3 απωλειες που λέγαμε. Όμως η ζωη φτιάχνει τα καλύτερα σενάρια. Κυριακή πρεπει να ειμαι σε ενα ετησιο μνημόσυνο και Δευτερα να είμαι σε γάμο. Πραγματικα ο κυκλος της ζωής μεσα σε 24 ώρες. Προσπαθώ πολλές φορές να κάτσω να γραψω. Έχω τόσα πολλά να γράψω και να τα βγάλω από μέσα όμως κάτι με κρατάει. Περιέργο πράγμα... Περιεργο για έναν ανθρωπο σαν και μενα που είμαι της λογικής κανένα χαρτί δεν πρεπει και δεν μπορει να μεινει λευκο, κατ' επεκταση και κανενα notepad word e.t.c δεν πρεπει να μενει λευκο. Όμως μερικές φορες η σιωπή ειναι πολύ σημαντικότερη και πιο δυνατη από οποιαδήποτε μορφή έκφρασης, είτε μιλαμε για προσφορικο λόγο είτε για γραπτό λόγο. Η σιωπή και η αποχή αν θες κανουν ακόμα πιο εκκωφαντικό θόρυβο. Δεν σου υπόσχομαι πως θα γραφω συνεχεια. Θα προσπαθήσω να κραταω μια τάξη και ένα ρυθμό. Το σιγουρο ειναι πως δεν σε ξεχνάω. Διαβαζοντας σημερα στο γραφειο άκουσα κατι μου θυμησε τα πηγαινελα μου στο Μοναχο. Ομορφες εποχες .... Ακου το αυτο ειναι 
 

02 May 2014

Ειμαι ακομα εδω ...

Ενταξει ειπαμε δεν θελω να γκρινιαζω και προσπαθω να μην γκρινιαζω και πολυ. Αλλα το φετινο δεν εχει τελειωμο. Απο κρυωμα σε κρυωμα και απο φαρμακα σε αλλα φαρμακα! Ημαρτον! Πρεπει να αρχισω βιταμινες δεν παει αλλο. Μετα απο το τελευταιο κρυωμα (δεν ξερω αν υφισταται κρυωμα, ενας συναδελφος στο γραφειο λεει πως δεν υπαρχουν κρυωματα, ολα ιωσεις ειναι κοινως μικρες λοιμωξεις του αναπνευστικου συνηθως) το οποιο κρατησε αρκετα ισως και 10 μερες δεν προλαβα να πω Δοξα τω Θεω και παλι ειμαι στο βοηθα Παναγια Μου. Τρομερη φαγουρα στα ματια, κοκκινα σα τη φωτια και απο το τριψε τριψε και ξηροδερμια. Διαγνωση (οχι δικια μου αλλα του οφθαλμιατρου)... επιπεφυκιτιδα και κολλυριο για μια βδομαδα. Ναι δε με χαλασε το ξερω ...
Δεν εχει μπει καλα το 14 το λεω και θα το λεω. Ας σταματησουν ολα εδω οχι αλλες αρρωστιες ... οχι αλλα ασχημα νεα.

Υ.Γ. Αχ ρε Καλη εκει απο το συνεφακι που κανεις το τσιγαρο σου πες μου ποιος θα μας πηγαινει για μπανιο τωρα???  

22 February 2014

Πάνε 3 μηνες ...

Πέρασαν σχεδόν 3 μήνες από την τελευταία μου εμφάνιση ... σε αυτή εδω τη γωνιά. 3 μήνες οι οποίοι μάλλον ήταν δύσκολοι αφού κατάφερα και αρρώστησα 4 φορες. Η τελευταία και πιο βαρβάτη φορά ήταν πριν απο 15 μέρες. Ίσως το χειρότερο κρύωμα που είχα τα τελευταία χρόνια. Επί πέντε μέρες είχα από 39,2 έως 39,6 πυρετό τον οποίο κατάφερνα να κατεβάζω μέχρι το 38 και μετά πάλι προς τη δόξα τραβούσε. Δεν θυμάμαι βασικά να έχω τόοοοσο υψηλό πυρετό συνεχόμενα. Πονούσε όλο το κορμί μου λες και είχα φάει ξύλο από 10 μπράβους, καταρροή αλλά και βήχα. Πήγα στο γιατρό μου έδω φάρμακα αλλά όχι αντιβίωση, με πείραξαν, μου τα έκοψε και μου έδωσε και αντιβίωση (για 4η φορα μεσα σε 3 μήνες, έτσι για να μη χαλάσουμε το σερι ντε). Το αποκορύφωμα ήταν πριν από μία εβδομάδα και μετά από συνεχόμενες κρίσεις βήχα αναγκάστηκα να πάω στο νοσοκομείο (για να τσεκαρω μηπως ηταν και Η1Ν1, ευτυχως οχι) με αποτέλεσμα την κορτιζόνη. Μέχρι και σήμερα που γράφω δεν είμαι τελείως καλά. Εξακολουθώ να βήχω όχι σαν ... γαιδουρι (συγνωμη από τα συμπαθή τετραποδα) και είμαι βραχνιασμένη. Το δούλεμα στο γραφείο πάει σύννεφο ( τι για ραδιοφωνικες εκπομπες μου λενε, τι για ροζ τηλέφωνα και πόσα ακόμα), μέχρι και οι συγγενείς δε με γνωρίζουν στο τηλεφωνο έτσι όπως μιλάω. Κορυφαίο σκηνικό με τον θείο μου ο οποίος μόλις σήκωσα το τηλέφωνο και του μίλησα μου είπε γεμάτος ενοχές "συγνώμη για την ενόχληση, μάλλον έκανα λάθος ..." . Ο γιατρός είπε πως πλεον ειναι καταβεβλημένος ο οργανισμός μου και οτι κυκλοφορεί το αρπάζω εύκολα. Να φυγει λοιπόν ο χειμώνας να συνέλθω λιγακι γιατι δεν πάει άλλο έχω κουραστεί πάρα πολύ. Έχω κουραστει αλλά και έχω κουράσει και τους γύρω μου. 'Εχει πέσει η διάθεση μου και δεν έχω όρεξη για τίποτα. Μόνο να κοιμάμαι θέλω. Αυτα για την ώρα δεν έχω και πολυ όρεξη να γραψω άλλα, κυρίως γιατί και πάλι νιώθω πολύ κουρασμένη. Σε αφήνω για την ώρα μπλογκακι μου να .... ακουσεις και εσύ δύο πολύ αγαπημένα μου τραγούδια!


25 November 2013

My way ...

22 November 2013

Stick Me In My Heart