29 October 2012

Mα η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει ...

... να το θυμάσαι μικρή μου καρδιά.
Εξαιρετικό κομμάτι ...

26 October 2012

Hide away your weakness behind your finer secrets ...

With or without you 


Υπάρχουν μέρες σας και αυτή που ξυπνάς και νιώθεις όπως ακριβώς το τραγούδι και εκεί ή θα το αφήσεις να σε πάρει απο κάτω ή θα φανεί κατά πόσο το έχεις δουλέψει και πας ... παρακάτω. Συχνά ξυπνάω με κακή διάθεση τον τελευταίο καιρό χωρίς κανένα ιδιαίτερο λόγο. Μάλλον γιατί σταμάτησα να γκρινιάζω (πολύ) και δέχομαι τις καταστάσεις χωρίς αυτό να σημαίνει ότι συμβιβάζομαι. Σήμερα είναι μια ωραία μέρα γιατί είναι Παρασκευή και έρχεται ΣΚ.    

21 October 2012

Βιβλιοδιαδρομες ... #3

Συνεχίζεται λοιπόν η βιβλιοδιαδρομή που ξεκίνησα αυτό το καλοκαίρι. Με μικρότερη βέβαια ένταση αλλά συνεχίζεται. Αυτη τη φορά θα σας μιλήσω για ένα βιβλίο για το οποίο άκουσα ή μαλλον για να είμαι και ακριβής διάβασα στο ίντερνετ. Την περασμένη εβδομάδα τυχαία λοιπόν διάβασα για τον "Φεβρουάριο". Ένα βιβλίο το οποίο έχει γραφτεί με ένα τόσο περίεργο αλλα και ταυτόχρονα πρωτοποριακό τρόπο, για τα ελληνικά τουλάχιστον δεδομένα. Είναι αυτό που λέει ο τίτλος του. Για όλο λοιπόν το Φεβρουάριο του 2012 ο συγγραφέας ανέβαζε κάθε μέρα και ένα κεφάλαιο στο διαδίκτυο. Στα δικά μου χέρια ή μαλλον μάτια βρίσκεται από το Σαββατο το απόγευμα σε hard copy. Ξεκίνησα να το διαβάζω και τελικά ρούφηξα τις 10 πρώτες μέρες. Αύριο θα το δώσω για ... υπογραφή και θα το συνεχίζω μόλις το πάρω και πάλι στα χέρια μου. Έχω την τύχη να ξέρω ένα πολύ οικείο πρόσωπο του συγγραφέα. Τον Θοδωρή Γεωργακόπουλο (ο συγγραφέας) τον "γνώρισα" στην πρώτη του συγγραφική προσπάθεια από ένα "εφηβικό" θα έλεγα βιβλίο το οποίο και είχα πάρει για τη βαφτιστήρα μου το "Πέρα από την καταιγίδα". Το διάβασα και εγώ όπως είναι φυσικό. Και αυτό είναι ένα βιβλιο για παιδιά αλλά κυρίως και για "μεγάλα" παιδιά ή για όσους αισθάνονται ακόμα παιδιά. Καταπληκτικές προσπάθειες όλες. Θα περιμένω με αγωνία τη συνέχεια ....    

18 October 2012

Αθήνα ...

Είχα πολύ καιρό να κατέβω στο κέντρο και έτσι το περασμένο Σαββατο κατέβηκα. Η Αθήνα μου αρέσει πάρα πολύ. Παλαίοτερα μπορεί να κατέβαινα και 2 φορές το μήνα για να κάνω μια βόλτα στο ιστορικό κεντρο. Τα τελευταία χρόνια με τα γνωστά σε όλους προβλήμα δεν το τολμούσα. Αισθανόμουν ξένη μέσα στην ίδια μου την πόλη. Θα πήγαινα μόνο αν είχα παρέα και κυρίως πρωί. Αυτό λοιπόν το Σαββατο ευκαιρίας δωθήσεις κατέβηκα κέντρο. Τι όμορφα που ηταν αν και 13 Οκτωβρη ήταν σαν καλοκαίρι. Δεν είχε πολύ κόσμο και όσοι ήταν έξω εκείνη την ώρα ήταν Ελληνες ή ... τουρίστες. Περπάτησα στην Αιόλου και την Αγιου Μαρκου ανέβηκα την Ερμού εως το Σύνταγμα και αισθάνθηκα πάλι όπως παλιά. Δεν δίστασα ουτε μια στιγμή να βγάλω τη φωτογραφική μου και να τραβάω ότι μου κινούσε το ενδιαφέρον. Έμεινα πολύ ώρα να χαζεύω απο μακριά την Ακρόπολη και υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως την επόμενη φορά που θα κατέβω κέντρο θα επισκευθώ τον ιερό βράχο της Ακρόπολης. Με μάλωσα που ακόμα δεν έχω πάει στο μουσείο της Ακρόπολης αλλά έδωσα ραντεβού με ... μενα να πάω μέσα στο επόμενο δίμηνο. Η ώρα κόντευε 11:30 έκατσα να πιω και ένα καφέ στην Ευαγγελιστρίας με τα πολλά καφέ και να απολαύσω τις όμορφες στιγμές στο κέντρο. Η ώρα είχε περάσει αρκετά οι δρόμοι γέμισαν κόσμο έιχε έρθει η ώρα να ξεκινήσω το "ταξίδι" της επιστροφής ήθελα να κρατήσω μόνο όσα όμορφα είδα ... 
Για μια ακόμη φορά σκέφτηκα "είναι πολύ όμορφη πόλη η Αθήνα" ...

         

05 October 2012

Validation ...

Χτες το βραδυ μου έστειλαν ένα καταπληκτικό βιντεάκι το οποίο τελικά έχει πολύ μεγάλη σχέση με αυτό που έγραψα χτες σε μια από τις σκεψούλες μου "I love people who can make me laugh, when I don't even want to smile.Σύμπτωση?? Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Ποιός ξέρει. Ένα είναι σίγουρο πως αξίζει τον κόπο ...

04 October 2012

Περι ανεμων και υδατων ... σκεψούλες

  • Αυτή η συννεφιά με χαλάει απίστευτα και ακόμα περισσότερο με χαλάει η βροχή που σιγά σιγά έχει αρχίσει να πέφτει.
  • Με έχει πιάσει μια ρετρό διάθεση τις τελευταίες μέρες. Μέχρι και Γούναρη ακούω και ένα "ένα βραδυ που βρέχε..." 
  • Περίεργη διάθεση και στο γραφείο με τις ... επερχόμενες αλλαγές. Περισσότερο ανησυχία θα έλεγα.
  • Πονάει το χέρι μου ακόμα (καμία βελτίωση) και δυστυχώς με πέιραξαν και τα φάρμακα. Έπιασα σχεδόν όλες τις ανεπιθύμητες παρενέργειες του βολταρεν με πονοκέφαλο, πρήξιμο, πόνο στα νεφρά ακόμα και "κακή διάθεση" (αλλιως το λέει αλλά τέσπα δεν θέλω ουτε καν να τη γράψω αυτή τη λέξη). Ο πόνος όμως εκεί δεν υποχωρεί ...
  •  Δεν ξέρω τι θα με ευχαριστούσε αυτή τη στιγμή περισσότερο ...
  • Διάβασα κάτι χτες σε μια ιντερνετική μου γύρα που μου άρεσε πολύ : "I love people who can make me laugh, when I don't even want to smile."
  • Έχω μάλλον πρόβλημα συγκέντρωσης γιατί έιχα στο μυαλό μου ένα σωρό να γράψω και έχω ξεχάσει τα περισσότερα. 
  • Και τι δεν θα έδινα να κερδίζαμε σήμερα τα εισιτήρια ...
  • Καλά εδώ που τα λέμε δεν θα γίνει και κάτι αν δεν τα κερδίσουμε ...
  • Χαρά χτες τα χανουμάκια που μου έστειλαν και μηνύματα...
  • Χαρά και τα βαζελάκια εεεε??
  • Ξέρετε εσείς στον επόμενο αγώνα ΟΛΟΙ με την Μονπελιέ. Μαντήλι να κλάψετε δεν έχετε και μιλάτε ...
  • Έχω πεί οτι δεν θα βλέπω το ποτήρι μισοάδειο αλλά μισογεμάτο. Ναι οκ το δοκίμασα και είχε το ίδιο αποτέλεσμα.
  • Λοιπόν ισορροπία χρειάζεται ούτε αισιοδοξία ούτε απαισιοδοξία μια μέση λύση. 'Αντε μια μέση λύση με τάση προς την αισιοδοξια.
  • Πολύ παράπονο ρε παιδί μου τελευταία πάρα πολύ ...
  • Γκρίνια ... χμμμμ λιγότερη μάλλον.
  • Βαρέθηκα να γράφω και άλλα ... η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι τι άλλα ήθελα να γράψω. Να μην ξεχάσω τι ήθελα να θυμηθώ ένα πράγμα.